Φτιάξαμε, με την καρδιά μας, τα δικά μας παραμύθια

Ένα βίντεο που δεν χορταίνω να βλέπω και να ακούω. Το υπέροχο "παραμύθι" του αγαπημένου μου Χρήστου Θηβαίου, ντυμένο με εικόνες από την πιο αγαπημένη μου χρονιά.  Εικόνες από στιγμές δημιουργίας και όμορφης διάθεσης για τις από καρδιάς δραστηριότητες. Στιγμές από το ταξίδι μας στα παραμύθια της Χωχαρούπας! ;)

Καλό καλοκαίρι, παπάκια μου!

Υπερήφανα
η δασκάλα σας

Ιστορίες της Δευτέρας

Φέτος, με το Β3 μου, φτιάξαμε, με την καρδιά μας, τα δικά μας παραμύθια στα πλαίσια του Προγράμματος "Φτιάξε, καρδιά μου, το δικό σου παραμύθι" στο οποίο έξω αναφερθεί ξανά. Όλη τη χρονιά τα μολύβια είχαν πάρει φωτιά και, άλλοτε ομαδικά κι άλλοτε ατομικά, οι ιστορίες γράφονταν, σβήνονταν, εικονογραφούνταν, βιβλιοδένονταν...

Στη λήξη του Προγράμματος είχε παραχθεί αυτός ο τόμος με τίτλο: "Ιστορίες της Δευτέρας" για τον οποίο είμαστε πολύ περήφανοι. 

 

Η Μαγειρόζα

Η Μαγειρόζα είναι μια μικρή γοργόνα που περνάει δύσκολα στο σπίτι της, ώσπου, μαγικά, μια μέρα πάει στο χορό του πρίγκιπα γοργόνου και όλα αλλάζουν. Ένα παραμύθι με ξεπατίκωμα που γράφτηκε ομαδικά από μικρά χεράκια και εικονογραφήθηκε μετά από πολύ καιρό και πολλά παρακάλια -γιατί μας είχε πάρει η φούρια για όλα!

Ο ψαράς και το περιδέραιο

Τι σχέση μπορεί να υπάρχει ανάμεσα σ' ένα μινωικό κόσμημα με μέλισσες, σε μια τοιχογραφία ενός ψαρά από τη Θήρα κι ενός αγάλματος κόρης μ' ένα ρόδι στο χέρι; 

Τα παιδιά μου θα μας πουν:

Ένας δεινόσαυρος στην τάξη

Πρώτη απόπειρα ομαδικής γραφής από τα παιδιά μου για τα... ρομποτάκια τους στα Γιάννενα! :) Με αφορμή την επίσκεψή μας στη "Δεινοσαύρια", στο Εκθεσιακό Κέντρο Κρήτης, τον περασμένο Νοέμβριο και την αγορά ενός Κορυθόσαυρου που στάλθηκε στα Γιάννενα, τα παιδιά μου έκαναν εξάσκηση στην ομαδική γραφή. 

Αφού συμφωνήσαμε ότι ένα παραμύθι πρέπει να 'χει Αρχή - Μέση - Τέλος, έναν Πρωταγωνιστή, μια Περιπέτεια και μια Λύση της Περιπέτειας... ε... δεν ήθελε πολύ από 'κει κι έπειτα... ;) Το παραμύθι γράφτηκε με την προσεχτική παρατήρηση ενός άλλου παραμυθιού για το τέρας του Λοχ Νες και με την καθοδήγηση των καρτελών του Προπ.

Φτιάξε, καρδιά μου, το δικό σου παραμύθι

Μετά την επιμορφωτική ημερίδα στις δασκάλες της Α' τάξης, η Σύμβουλος της περιφέρειάς μας θέλησε να επεκτείνει τη δημιουργική διάθεση και στις τάξεις Β' και Γ'. Το Πρόγραμμα βαφτίστηκε: "Φτιάξε, καρδιά μου, το δικό σου παραμύθι" και ήταν προαιρετικό. 

 Στόχοι του ήταν οι εξής: 

·         Τα παιδιά να ακούσουν, να διαβάσουν, να παρακολουθήσουν πολλά παραμύθια

·         Να διασκεδάσουν

·         Να αποκτήσουν κριτική σκέψη

·         Να εκφράσουν τα συναισθήματά τους

·         Να ταυτιστούν με ήρωες και να αντιμετωπίσουν δικά τους προβλήματα

·         Να καταρρίψουν στερεότυπα

·         Να μάθουν να προφυλάσσουν τον εαυτό τους

·         Να αναπτύξουν το λεξιλόγιό τους

·         Να καλλιεργήσουν τη φαντασία τους

·         Να προάγουμε τη φιλαναγνωσία

·         Να συνεργαστούν

·         Να συνθέσουν παραμύθια με διάφορες τεχνικές

·         Να δραματοποιήσουν τα παραμύθια τους

·         Να παράγουν προφορικό και γραπτό λόγο

·         Να βρουν πρόσφορο έδαφος για δημιουργία

·         Να γνωρίσουν ένα συγγραφέα ή και εικονογράφο

Ο σχεδιασμός του προέβλεπε: 

1. Την εμψύχωση των παιδιών ώστε να δημιουργήσουν τα δικά τους παραμύθια
2. Στήριξη και καθοδήγηση από τη Σύμβουλο και την ομάδα συντονισμού
3. Συναντήσεις για ενημέρωση, ανατροφοδότηση και εμψύχωση
4. Παρουσιάσεις της δουλειάς μας στο σχολείο και όχι μόνο

Στην πρώτη συνάντηση, λοιπόν, στις 18 Νοεμβρίου 2013, βρεθήκαμε σε μια πολύ φιλόξενη αίθουσα -όπως αυτή που ΔΕΝ έχει το δικό μου σχολείο- για να... φτιάξουμε το δικό μας παραμύθι!

Το... παραμυθένιο σκηνικό στήθηκε εξολοκλήρου από την Ελευθερία, για την οποία έχω ξαναμιλήσει, καλώδια και πριζάκια αυτή τη φορά συνεργάστηκαν άψογα και... "Κόκκινη κλωστή δεμένη..."

Το πρώτο μέρος της συνάντησης περιείχε παιχνίδια φιλαναγνωσίας. Η εμψυχώτρια μας ζήτησε να κόψουμε, μ' έναν... αστεράτο διακορευτή, ο καθένας το δικό του αστεράκι. Έπειτα, μας παρακίνησε να γράψουμε πάνω στο αστεράκι μας την πιο δυνατή μας ευχή. 

Έγραψα με την καρδιά μου την ευχή στο αστεράκι μου και το κράτησα στην παλάμη μου. Όμως τ' αστέρια πραγματοποιούν ευχές μόνο όταν πέφτουν στη γη.

Έτσι, μ' ένα δυνατό φύσημα πέταξα το αστεράκι μου στη γη ελπίζοντας να εκπληρώσει την ευχή μου. Είχα ένα παραπάνω λόγο να το πιστεύω, καθώς ήταν η μέρα των γενεθλίων μου.

Το βράδυ κύλησε με παιχνίδια, βιβλία, ρονταρικοτεχνικές επινόησης ιστοριών...

 ...και πολύ γέλιο!

 

Έπειτα οι συμμετέχοντες χωρίστηκαν σε ομάδες και με όποια τεχνική τους άρεσε επιχείρησαν να φτιάξουν το δικό τους παραμύθι. Τα αποτελέσματα αυτής της παραγωγής ήταν υπέροχα, όμως δυστυχώς κανείς δε μου έστειλε το... παραμύθι του για να το εκθέσω. :) 

Στο κλείσιμο της βραδιάς οι εναπομείναντες συμμετέχοντες μου τραγούδησαν το γνωστό τραγουδάκι, φύσηξα έναν... αναπτήρα, μιας και κερί και τούρτα... ούτε γι' αστείο, και έφυγα κουρασμένη μα και πολύ χαρούμενη. 

Την επόμενη μέρα κατάλαβα πως το αστεράκι μου μου 'χε κάνει δώρο την ευχή μου για Αγάπη.