MNK - Κόλλα, ψαλίδι, χαρτί και οι ιστορίες άνω κάτω

Ή αλλιώς... Μουσείο Νίκου Καζαντζάκη

Την Παρασκευή που μας πέρασε, 21/2/14, επισκεφτήκαμε το Μουσείο του Νίκου Καζαντζάκη, στη Μυρτιά. Καιρό τώρα είχαμε μιλήσει για τον "παππουνίκο" και είχαμε μελετήσει αποσπάσματα σχετικά με τη διατροφή των Κρητικών από το έργο του "Καπετάν Μιχάλης". Συνεπώς η επίσκεψη στο Μουσείο ήταν για εμάς ημέρα χαράς και γλυκιάς αγωνίας για να δούμε, ν' ακούσουμε, να μυρίσουμε, να περιηγηθούμε σ' ένα χώρο γεμάτο από τον αγαπημένο μας συγγραφέα. 

Το δεύτερο βιβλίο μας

Χριστουγεννιάτικες ιστορίες από το Β2 μου

Τα παιδιά μου, για τις διακοπές των Χριστουγέννων, είχαν να γράψουν μια δικιά τους ιστορία, με λέξεις δοσμένες στο βιβλίο της Γλώσσας τους. Θεωρώ πως οι λέξεις ήταν πολλές (10) και άσχετες μεταξύ τους και μάλλον το εγχείρημα θα 'ταν πολύ δύσκολο για τα παιδιά. Παρόλα αυτά εγώ ήθελα να τα βάλω να πειραματιστούν και να δοκιμάσουν. Πολλοί γονείς βοήθησαν πολύ, πολλών γονιών είδα το συγγραφικό ταλέντο, αλλά δε με πείραξε, σ' αυτή τη φάση. Πρώτη φορά ήταν και μάλιστα χωρίς ενημέρωση.

Τα παιδιά μου έγραψαν τις ιστορίες τους σε πρόχειρο χαρτί ή τετράδιο. Άλλα την εικονογράφησαν κιόλας. Το πρόβλημα προέκυψε και το είδαν και μόνα τους: Πώς να δέσουμε τόσες πολλές ανόμοιες σελίδες, με τόσο άσχημα γράμματα σε κάποιες;

Δοκιμάσαμε να τις ξαναγράψουμε σε ομοιόμορφο χαρτί, αλλά υπήρξαν αντιδράσεις (και μάλιστα από παιδί που την ιστορία την είχε γράψει εξολοκλήρου η μητέρα!). Τελικά ούτε κι έτσι σώσαμε κάτι γιατί οι σελίδες ήρθαν κακογραμμένες και τσαλακωμένες...

Ο εκνευρισμός μου με οδήγησε στην απόφαση να πληκτρολογήσω τις ιστορίες και στο χώρο που έμενε κενός, κάτω από την ιστορία, να βάλω τα παιδιά να (ξανα)ζωγραφίσουν κάτι σχετικό. Ήταν μάλλον η καλύτερη λύση. Και το δεύτερο βιβλίο μας ήταν πια γεγονός!

Για εξώφυλλο μπήκε η ζωγραφιά του χρησμένου εικονογράφου για τα εξώφυλλά μας, του Γιώργου Τζ. "Αν το δει αυτό η μαμά μου, θα γελάνε και τα μουστάκια της!", είπε στο διπλανό του. :) Για οπισθώφυλλο χησιμοποιήθηκε η ζωγραφιά της Άντζελας.

Σκοπεύω στην επόμενη συνέλευση να το αφήσω να περάσει από χέρι σε χέρι για να το δουν όλοι οι γονείς. Σκοπεύω επίσης να τους πω να μην ξαναϋπαγορεύσουν στα παιδιά τους ιστορίες και να σταματήσουν να "καλουπώνουν" τη φαντασία και τη δημιουργικότητα των παιδιών τους. Μα καλά, χρειάζεται να το πω αυτό; Αλήθεια, δεν το καταλαβαίνουν από μόνοι τους;

Κάποια παιδιά και πάλι αρνήθηκαν να γράψουν. Επέμεινα όμως να συμμετέχουν έστω με μια ζωγραφιά. Όσα δεν έγραψαν, στο τέλος, αφού είδαν το βιβλίο μας δεμένο πια, είπαν: "Μα, πού είναι η δικιά μου ιστορία;"... "Στο μυαλό σου, προφανώς! Γιατί εδώ δε μας έφερες τίποτα, σωστά;"... Ελπίζω κάποτε να ζηλέψουν και να συμμετέχουν όλα.

Περί βιβλιοδεσίας

Η εικονογράφηση της πρώτης μας ιστορίας και η βιβλιοδεσία της έγινε αφορμή για να συζητήσουμε για την ιστορία ενός βιβλίου, από τη στιγμή που κάποιος συλλαμβάνει την ιδέα, ως τη στιγμή που κρατάμε ένα έτοιμο βιβλίο στα χέρια μας και το απολαμβάνουμε.

Αρχικά έδειξα στα παιδιά το εξώφυλλο που σχεδίασα χθες και τους ζήτησα να μου πουν τι φαντάζονταν ότι θα πραγματευόταν το βιβλίο. Τα παιδιά έκαναν κάποιες υποθέσεις από τον τίτλο και την εικόνα του βιβλίου. Θυμούνταν την ιστορία, αλλά διατύπωσαν κι άλλες υποθέσεις.

Έπειτα άνοιξα το βιβλίο και έδειξα στα παιδιά το περιεχόμενο. Αρχικά οι τρεις πρώτες σελίδες φιλοξενούσαν την ιστορία του Moloch. Υποσχέθηκα στα παιδιά, μετά, να τους δείξω τις εικόνες.
-Κυρία, αυτό είναι ολόκληρο το παραμύθι;
-Είχε τόσες σελίδες τελικά;

Άρχισα να τους φυλλομετρώ τις σελίδες και εκείνα χαρούμενα κοιτούσαν και καμάρωναν τα έργα τους, ενώ θαύμαζαν τις ζωγραφιές των συμμαθητών τους. Θέλησαν να επιχειρήσουν κι άλλο "βιβλίο", αλλά με περισσότερη προσοχή στην επιλογή των χρωμάτων και στην ορθογραφία των λεζάντων.

-Ωραία, να φτιάξουμε κι άλλο βιβλίο, είπα, αλλά πώς γίνεται, αλήθεια, ένα βιβλίο; Από πού πρέπει να ξεκινήσουμε; Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που κάνουμε;

Το τι ειπώθηκε... το βλέπουμε παρακάτω. ;)

Μαζί μου είχα το βιβλίο "Ελληνικό Βιβλίο" που είχα δανειστεί από την Πρωτοβάθμια, καιρό τώρα -πρέπει να το επιστρέψω, ντρέπομαι που το κρατάω τόσον καιρό!!! Τα παιδιά ενθουσιάστηκαν από τις πρώτες "τυπογραφικές μηχανές" και από τα παλιά χειρόγραφα! Θαύμασαν τη δεξιοτεχνία των ανθρώπων να γράφουν με το χέρι και να στολίζουν τόσα βιβλία. Εκείνο που τα μάγεψε πραγματικά ήταν οι φωτογραφίες κάποιων πολύ παλιών βιβλίων των οποίων τα εξώφυλλα ήταν έργα τέχνης!

-Κυρία, μοιάζουν με χαλιά!
-Αχ! Τι όμορφα που είναι!!! Ήθελα πολύ να το 'χω αυτό το βιβλίο! -εντυπωσιάστηκα από τον ενθουσιασμό τους!


Μεγάλη εντύπωση προκάλεσαν αυτά τα εξώφυλλα. Στάθηκαν αρκετή ώρα παρατηρώντας.

Παρόλη τη σημερινή ένταση -συμβαίνει και στις καλύτερες οικογένειες- τα παιδιά ενθουσιάστηκαν με την ιστορία του Βιβλίου. Έδειξαν ενδιαφέρον να δημιουργήσουν κι άλλο βιβλίο, με δικές τους, αυτή τη φορά, ιστορίες. Ελπίζω να μη χάσουν τον ενθουσιασμό τους.
Σκοπεύω να τον ενισχύσω και με επίσκεψη στη Βιβλιοθήκη, σε κάποιο βιβλιοπωλείο και, γιατί όχι, σε κάποιο τυπογραφείο.

Η ανάρτηση έχει ημερολογιακό χαρακτήρα και σκοπό έχει να με βοηθήσει να μαζέψω τις δραστηριότητές μας για αξιολόγηση κατά τη διάρκεια, αλλά και στο τέλος του όλου εγχειρήματος.