RSS

23.4.10

Μου 'ρθε ένα email...


-->

-->
H πληρωμή ενός δασκάλου σε σχέση με ένα… υδραυλικό. Φυσικά πρόκειται για μια σειρά απλών συλλογισμών που έστειλε ένας φίλος. Η πλάκα είναι πως η... αριθμητική του είναι σωστή, δικαιώνει τις απόψεις των συνδικάτων, παρότι το ζήτημα έχει και άλλες τεράστιες εκπαιδευτικές και κοινωνικές πλευρές…. «Καταλαβαίνεις πόσο κυνικός έχει γίνει ένας λαός όταν θεωρεί φυσιολογικό να πληρώνει περισσότερο αυτόν που ασχολείται με τις αποχετεύσεις του παρά αυτόν που ασχολείται με τα μυαλά των παιδιών του». J. F. Kennedy

Με τους παχυλούς μισθούς τους "βάζουν μέσα" το ελληνικό κράτος και δουλεύουν μόνο 9 μήνες τον χρόνο! Ήρθε η ώρα να βάλουμε τα πράγματα στη σωστή σειρά και να τους πληρώνουμε για αυτό που πραγματικά κάνουν… baby-sitting (προσέχουν τα παιδιά μας)!
Μπορούμε να πετύχουμε να το κάνουν με λιγότερο από τον βασικό μισθό. Κάτι τέτοιο θα ήταν δίκαιο. Θα τους έδινα 3 ευρώ την ώρα και μόνο για τις ώρες που δουλεύουν και όχι για όλο το χρόνο. Αυτό σημαίνει 15 ευρώ την ημέρα (8:15 πμ με 1:30 μμ). Κάθε γονιός θα πρέπει να πληρώνει 15 ευρώ την ημέρα στους δασκάλους που κρατάνε τα παιδιά του.
Τώρα, πόσα παιδιά διδάσκουν την ημέρα; Γύρω στα 25; Δηλαδή 15Χ25=375 ευρώ την ημέρα.. Όμως θυμηθείτε δουλεύουν μόνο 180 μέρες το χρόνο! Δεν πρόκειται να τους πληρώνουμε για να κάνουν διακοπές!!! Για να δούμε… αυτό είναι 375 Χ 180=67.500 ευρώ τον χρόνο. (Περίεργο! μάλλον η αριθμομηχανή μου θέλει μπαταρίες!)
Και τι γίνεται με τους δασκάλους ειδικής αγωγής και αυτούς που έχουν μεταπτυχιακούς τίτλους;
Για να είμαστε και λίγο δίκαιοι θα τους πληρώνουμε το βασικό ωρομίσθιο που για λόγους στρογγυλοποίησης είναι 7 ευρώ. Αυτό σημαίνει 7 επί 5 ώρες επί 25 παιδιά επί 180 μέρες = 157.500 ευρώ τον χρόνο! Για περιμένετε ένα λεπτό, κάτι πρέπει να γίνεται λάθος εδώ! Κάτι είναι σίγουρα λάθος!

Κάντε ένα δάσκαλο να χαμογελάσει, στείλτε το σε κάποιον που καταλαβαίνει τι σημαίνει να είσαι Δάσκαλος!!! (Μέσος μισθός Δασκάλου 20,000/180 μέρες = 111 ευρώ την ημέρα /25 μαθητές =4.44/5 ώρες = 0.88 ευρώ την ώρα ανά μαθητή.) Τρομερά φτηνή φροντίδα και φύλαξη παιδιών και από πάνω μορφώνουν και τα παιδιά σας. Τρελό, εεε; Τα νούμερα από την αρχική δημοσίευση έχουν αλλάξει για να ταιριάζουν με τον μέσο μισθό των δασκάλων στην Ελλάδα!

ΥΓ: Και σκεφτείτε ότι το κείμενο γράφτηκε για πολλές χώρες και ότι πια στην χώρα μας οι μισθοί και των δασκάλων συνεχώς μειώνονται, ενώ ο αριθμός των μαθητών αυξάνεται και τα αντικίνητρα για την σύνταξη κορυφώνονται… Τι αξία έχουν τα δημόσια και συλλογικά αγαθά. Έπρεπε να φτάσουμε στο χείλος του γκρεμού για να αρχίσουμε να την κατανοούμε… Ή μήπως πρέπει να πέσουμε μέσα στο ρέμα;


Update, για να παραθέσω ένα φοβερό τετράστιχο του mortal, με τις λέξεις "μισθός -χαρταετός", από το eduportal

Πέταγε σαν χαρταετός γεμάτος ευεξία
και τον απολαμβάναμε, τον λέγαμε ανθό
τώρα, πια, συρρικνώθηκε σα να ΄χει ...ανορεξία
και μόνο, πλέον, σαν σκιά θυμίζει το μισθό!


Δεν μπορώ να πω τίποτα καλύτερο.


15.4.10

Τα ουσιαστικά



-Τα ουσιαστικά είναι λεξούλες που μας φανερώνουν πρόσωπα, ζώα ή πράγματα. Πείτε μου μερικά ουσιαστικά...
-Μαμά, γάτα, μολύβι.
-Δασκάλα, μπαμπάς, πόρτα, αντισηπτικό.
-Μέρα, γάλα, αβγό, παπί, ζέβρα.
-Μπράβο, παιδιά! Πάμε τώρα να ξεχωρίσουμε τα ουσιαστικά στις διάφορες κατηγορίες. Ένα ένα θα το παίρνουμε από τον πίνακα και θα το βάζουμε στη σωστή στήλη. Εντάξει; "Πατέρας"...;
-Ε, πρόσωπο, κυρία!
-Αλλά... υπάρχουν και πατέρες ζώα! πετιέται ένας.

Τι να θέλει να πει ο ποιητής; σκέφτομαι.
-Τι εννοείς; αποφασίζω να ρωτήσω.
-Να... ο γάτος, έχει γατάκια και είναι πατέρας!

Αααα! Αυτό... Γιατί το δικό μου, ενήλικο, κεφαλάκι πήγε αλλού... Προχωράει η άσκηση.

-Δασκάλα... πρόσωπο!
-Ε, δεν υπάρχει δασκάλα ζώο! το ίδιο παιδί με τον... πατέρα ζώο.
-Είσαι σίγουρος; τον ρωτάω και γελάω.
-Ε, μα, ΝΑΙ!

Θα μεγαλώσεις...

24.3.10

Τα καλαθάκια μας

Ένα τετράγωνο χαρτί διπλωμένο σε τρία, όχι απαραίτητα ίσα μέρη.

Γυρνάμε "ρεβέρ" προς τα έξω, ώστε τα δύο "φύλλα" που δημιουργούνται να εφάπτονται.

Σηκώνουμε τα ρεβέρ και διπλώνουμε τις τέσσερις γωνίτσες προς τα μέσα.

Έχοντας διπλώσει τις 4 γωνίες το χαρτί μας δείχνει έτσι.

Βάζουμε τους αντίχειρες μέσα στο καλαθάκι και σπρώχνουμε τις άκρες του ρεβέρ προς τα πίσω. Οι διπλωμένες γωνίτσες θα σας οδηγήσουν ώστε να δημιουργήσετε το πλαϊνό του καλαθιού. Τσακίζουμε προσεχτικά και από τις δύο πλαϊνές πλευρές.

Έτοιμο σχεδόν!

Μια λωρίδα οντουλέ χαρτιού για το χεράκι και... έτοιμο!

Τα παιδιά ζωγράφισαν κι έκοψαν κουνελάκια και κοτοπουλάκια για τα πλαϊνά των καλαθιών...


...κι εγώ τα γέμισα με αυτό το ειδικό χορταράκι και έβαλα μέσα σοκολατάκια και καραμέλες. Ελπίζω να τους αρέσει!

19.3.10

Λιώνω


Λιώνω, η δασκάλα, λιώνωωωωω!!! :):):)


Μια μικρή μού ζητάει να της κάνω μια χάρη: να "τους έρθω" σε όλες τις τάξεις...

Και μετά απορώ αν καταλαβαίνουν ότι τ' αγαπάω, με τόσες αγριογκαρίδες που βάζω για να κρατιέται μια κάποια τάξη...

17.3.10

Δώσαμε, δώσαμε!


Βαθμούς εννοώ. Για την ακρίβεια, εμείς, οι μικροί, δεν πήραμε βαθμούς. Ενημερώσαμε όμως τους... μεγάλους για τα κατορθώματα και την πορεία μας, γενικότερα. Απογοητευτική η προσέλευση. Ξεκινήσαμε με οχτώ (8) από τους δεκαεπτά (17). Στην πορεία αυξήθηκαν οι... θαμώνες του... καφενείου, γιατί περί καφενείου πρόκειται όταν όποιος θέλει, μπαίνει όποτε θέλει, διακόπτει για να πει το δικό του, επισημαίνει ότι βιάζεται να φύγει, απαντά στο κινητό, δίνει στο μωρό το γάλα του κλπ. Εν τέλει, παρουσιάστηκαν οι 16 από τους 17. Μοναδική απούσα (γενούς θηλυκού η παρουσία όπως και η απουσία, πάντα) εκείνη που θα 'πρεπε να 'ναι παρούσα από την πρώτη στιγμή. Αλλά πού!

Πήγε καλά η συνάντηση. Μιλούσα, βέβαια, δυο ώρες ασταμάτητα, αλλά μου φαίνεται πάντα φεύγουν πιο ήρεμες -οι παρουσίες- και πιο καθησυχασμένες. Εξέφρασαν και το ενδιαφέρον τους για το αν θα 'μαι εγώ εκεί του χρόνου με τα παιδιά τους. "Αν δεν είστε, θα στενοχωρηθούμε". Κάποιες όμως δε θα στενοχωρηθούν, απαντώ και γελάω. Η μία θυμώνει και θεωρεί ασήμαντο γεγονός, ανάξιο να γίνει θέμα το ότι μου στέλνει το παιδί με γραμμένες προτάσεις αταίριαστες με την ηλικία του.
-Μα, μου ήρθε πρόταση με τη λέξη "κλειδί": "Το κλειδί του Παραδείσου το έχει μόνο ο Θεός";;; ΈΛΕΟΣ!!!
-Ε, αυτό μου 'ρθε, αυτό είπα! η με θράσος ειπωμένη απάντηση.
-Ακούστε να σας πω: Εδώ δεν είμαστε για να αξιολογούμε την πνευματική καλλιέργεια και τη λογοτεχνική σας δυνότητα! Εδώ είμαστε για να μάθουν τα παιδιά σας να χρησιμοποιούν τις λέξεις και να φτιάχνουν προτάσεις! Και το τι είναι σημαντικό και τι όχι, θα το πούμε εμείς εδώ! Αν αποφασίσετε να μιλήσετε ελαφρά τη καρδία απαξιώνοντας το σχολείο και τις διαδικασίες του, να είστε έτοιμοι να δεχτείτε και τ' αποτελέσματα. Αν δε θέλετε να βοηθήσετε τα παιδιά σας, αφήστε να τα διαπαιδαγωγήσει η τηλεόραση, με ατάκες του στιλ: "Η δασκάλα παίρνει ληγμένα" και "το 'διάβαζα' είναι χρόνος... χαμένος"!

Κουνούσαν το κεφάλι συγκαταβατικά.

Μερικές φορές με θυμώνει η συμπεριφορά τους. Χρειάζεται διαρκώς να τονίζουμε ότι είμαστε εκεί, υπεύθυνοι και καταρτισμένοι, με όρεξη να προσφέρουμε όσα περισσότερα μπορούμε για τα παιδιά τους. Το μόνο που ζητάμε είναι η συνεργασία τους για το καλό των παιδιών τους!

Ουφφφφφφφφφφφ! Δύσκολη δουλειά διάλεξα...