Χριστουγεννιάτικα πιάτα

Οι χριστουγεννιάτικες κατασκευές μας δεν είναι και πολλές... Τα πιάτα που ζήτησα με κουράζουν, καθότι οι χαρτοπετσέτες κόβονται δύσκολα, άλλοτε λιώνουν με την κόλλα, άλλοτε το σχέδιο είναι πολύ μεγάλο... Γενικά δεν το κατέχω καλά το άθλημα. Πάντως το... πασάλειμμα με τις δαχτυλομπογιές δίνει χρώμα! χιχιχιχιχιχι!

Φτιάξαμε και χαρτόμπαλες τις οποίες ντύσαμε με αλουμινόχαρτο. Σύρραψα και λίγη κορδέλα, έβαψα και με δαχτυλομπογιές κι... έτοιμη! Δέντρο δεν έχουμε στολίσει ακόμα, μάλλον το καθυστερώ σκοπίμως, αλλά πολύ φοβάμαι πως δε θα το γλιτώσω...

Αύριο σειρά έχει και το σπίτι μου. ;)

Έρχονται Χριστούγεννα...

...αλλά με αργό ρυθμό! Κάτι η... παλιογρίπη που μας στερεί την απαρτία των... ηθοποιών για το "Καλικάντζαροι και Νοικοκυρές" της φίλης μου της Γωγώς που θέλαμε να ετοιμάσουμε, κάτι ο καλός καιρός που καθόλου Χριστούγεννα δε μυρίζει, μείναμε πίσω. Παρόλ' αυτά εγώ τις καρτούλες και τα ημερολόγια των παιδιών τα 'χω ετοιμάσει. Σιγά σιγά κολλάω και τις πάμπολλες χαρτοπετσέτες σε πιατάκια που μου 'φεραν -καλά, ό,τι ζητάω πρέπει να το φέρνουν;;;;- και σήμερα τους διάβασα και ένα παλιό μου παραμύθι σχετικό με τα Χριστούγεννα. Κάνανε και κολλάζ με πράσινα τρίγωνα και άσπρους κύκλους. Σύνθεσαν τοπία με έλατα και χιονάνθρωπους. Φτιάξαμε και χαρτόμπαλες τις οποίες ντύσαμε με αλουμινόχαρτο και διακοσμήσαμε με... δαχτυλομπογιές! Τι άλλο να κάνουμε; Φτιάχνουμε ό,τι μπορούμε γιατί... είμαστε και μικρά παιδιά!

Άλλα... βαρετά νέα:

Στα γραμματάκια φτάσαμε αισίως στο Φφ! Καθημερινά, από την αρχή της χρονιάς, γράφουμε άγνωστη ορθογραφία στην οποία τα πάμε καλά! Ένα κοριτσάκι μου πολύ αργό, από τα 3 παιδάκια που ξεχώρισαν από την αρχή για την (ανύπαρκτη) ταχύτητά τους, ΠΗΡΕ ΜΠΡΟΣ!!! Καθυστερημένα μεν, πολύ ευχάριστα δε! Ξέρω ότι οι γονείς προσπαθούν πολύ. Καλά κάνουν όμως γιατί η μικρή άρχισε να δουλεύει! Τα άλλα δύο... δυστυχώς τίποτα. :(

Χθες γράψαμε σε ένα χαρτάκι ό,τι θέλαμε για την κυρία. Αντί για ορθογραφία το κάναμε. Απέτυχε, αλλά θα το ξαναεπιχειρήσουμε. Ο τρόμος της ελευθερίας! "Γράψτε ό,τι, μα ό,τι, θέλετε."... "Τι να γράψω; Να γράψω παπί;" Άτιμο παπί, θα σε ξεπουπουλιάσω, στο ορκίζομαι!!!

Το Ρουμανάκι μου, επιτέλους, λέει με προσπάθεια βέβαια το Θ, Δ, Γ!!!! Αντιμετωπίζει όμως πρόβλημα στο λεξιλόγιο. Είναι πολύ περιορισμένο και πολλές φορές τα άρθρα δεν είναι τα σωστά... Αχ, θέλω τόσο πολύ να το βοηθήσω να μη διαφέρει στην ομιλία! Μου 'γραψε και το πιο γλυκό ανορθόγραφο "κιρια σε αγαπαο" που 'χω διαβάσει ποτέ!

Ο Β. μου είναι στην κοσμάρα του από την αρχή της βδομάδας. Το παιδί τρέμει και μόνο που το κοιτάω. Όταν το πλησιάζω μαζεύεται και όταν σηκώνω το χέρι μου είτε για το χαϊδέψω, είτε κάνοντας κάποια απότομη κίνηση, αντιδρά υπερβολικά. Κλαίει σε κάθε δυσκολία, παρόλο που έχω δηλώσει ότι "Αυτά σε μένα δεν περνάνε! Όταν κάτι δεν το ξέρουμε, απλά, ρωτάμε! Δεν κλαίμε!". Σήμερα κάναμε το πρώτο βήμα να ξαναεπικοινωνήσουμε: στολίσαμε μαζί το κουκουνάρι με την πλαστελίνη. Για να δούμε...

Στα Μαθηματικά φτάσαμε κιόλας στα μοτίβα. Μάθαμε τα ζευγαράκια του 10, χαράξαμε γραμμές, ανεβήκαμε και κατεβήκαμε ως το 50 και συνεχίζουμε...

Η τάξη μου λειτουργεί πλέον ομαλά και πολύ το ευχαριστιέμαι! Οι φωνές σταμάτησαν, το πείραγμα πάει σύννεφο, οι κανόνες άγραφοι αλλά υπαρκτοί, η μουσική και η ζωγραφική στην καθημερινή μας εργασία, τα χαμόγελα και τα "είσαι πολύ καλή κυρία" αυξάνονται. Χαίρομαι, όχι γιατί καβάλησα κάνα καλάμι, αλλά γιατί κερδίζω τα παιδιά και την εμπιστοσύνη τους μέρα με τη μέρα. Δυσκολεύτηκα αρκετά, είναι η αλήθεια. Πολλές φορές νιώθω ανεπαρκής και ανίκανη να χειριστώ αυτές τις ηλικίες. Αλλά όσο περνά ο καιρός τόσο μειώνονται οι στιγμές αυτές.

Αγαπητό μου eμερολόγιο... θα τα ξαναπούμε σύντομα. Σε παραμέλησα, αλλά προέχουν τα παιδιά μου. Το κεφάλι μου δουλεύει ακόμα και όταν κοιμάμαι. Τα μωρά μου καταλαμβάνουν το μεγαλύτερο μέρος της σκέψης μου. Τελικά τ' αγαπάω, τα σκασμένα! :)
Θα συνεχίσω να κολλήσω μερικές ακόμα χαρτοπετσέτες σε πιάτα και για το βράδυ... ύπνο διαβάζοντας τις πανεπιστημιακές σημειώσεις για τη δημιουργική γραφή του Σκέφτομαι και Γράφω...

Κυρία, έφτιαξα το σχολείο μας!

Αυτή είμαι εγώ δηλαδή, και αυτό με τα καρδουλοπαράθυρα είναι το σχολείο μας; Απίστευτη φάτσα ο Στελάκος μου! Ναι, ναι, αμοιβαία τα αισθήματα... χεχε!

Χτυπήστε με το μολύβι τη χάρτινη πορτούλα και μπείτε!

Καλωσήρθατε!!!

Αυτός είναι ο τοίχος του πίνακα. Και οι γραμμένες προτάσεις ήταν για ανάγνωση. Καλά τα πήγαμε! Πολλή πληροφορία όμως μαζεμένη, ε;

Για δείτε καλύτερα. Ναι, μάλιστα! Αυτές είναι οι γραμματοφιγούρες που η ζουρλή κυρία μας κάθεται και φτιάχνει με τις ώρες. Κι έχουν τον... ατελείωτο, οι άτιμες! Χαλάλι τους όμως. Μας αρέσουν πολύ!

Στον πίνακα κολλάμε και τις λευκές σελίδες που γεμίζουμε με λέξεις που ξεκινούν ή και περιέχουν το γράμμα της ημέρας. Μετά τις εικονογραφούμε και τις φτιάχνουμε σε βιβλίο, το οποίο κρεμάμε στους τοίχους για να το διαβάζουμε όποτε θέλουμε.

Η ζουρλή κυρία έχει φτιάξει και όλες τις συλλαβές σε χαρτί του μέτρου. Επίσης μας έβαλε στον τοίχο τους αριθμούς από το 0 ως το 10 για να τους βλέπουμε.

Από ζωγραφιές, για την ώρα, μας δίνει έτοιμες, απλά για να τις χρωματίσουμε. Θέλει να μάθουμε να βάφουμε μέσα στις γραμμές, λέει. Μας αρέσουν πολύυυυυ!!!Κάθε φορά βγάζουμε τις παλιές και βάζουμε τις καινούργιες! Έχει πλάκα!

Αυτό που δεν έχει πολλή πλάκα είναι που η κυρία φωνάζει και μαλώνει συνέχεια! Επιμένει να καθόμαστε στις καρέκλες μας. Είναι όμως πολύ σκληρές και άβολες. Πώς να κάτσουμε κάτω για πολλή ώρα; Η κυρία φωνάζει λιγότερο απ' ό,τι φώναζε στην αρχή, αλλά και πάλι δε σταμάτησε τελείως. Συχνά μας βάζει να ακούμε και παραμύθια και τραγουδάκια, αλλά εμείς πολύ βαριόμαστε και προτιμούμε να κάνουμε φασαρία. Πότε θα καταλάβει ότι είμαστε μικρά παιδάκια και πρέπει να 'χουμε χρόνο να χαλαρώνουμε και να παίζουμε;

...

Αλλαγή ομάδων εργασίας

Είπαμε Αντίο στη θάλασσα, γνωρίσαμε και την Τιτίνα, την κότα. Αύριο θα ζητήσουμε να φάμε Πεπόνι. Μήπως τρέχουμε; Δε δείχνουν όμως να ζορίζονται πολύ... Μόνο στα μαθηματικά κολλάνε λιγάκι στον προσανατολισμό, πράγμα δύσκολο και για ενήλικες. Και λίγο στη σύγκριση μεγεθών, αλλά πού θα μας πάει; Θα το μάθουμε. Το πιο ζόρικο όμως απ' όλα είναι η ανάλυση αριθμού!!! Αυτά τα λουλούδια, βαρεθήκαμε να τα μοιράζουμε με διαφορετικούς τρόπους στα δύο βάζα! Τώρα που το καλοσκέφτομαι, στα μαθηματικά ζοριζόμαστε λιγάκι...

Ορθογραφία γράφουμε καθημερινά μια μικρή προτασούλα. Π.χ. Τιτίνα, έλα την Τρίτη. Σχεδόν όλα γράφουν καλά, φυσικά με δική μου βοήθεια, όπου χρειάζεται. Σημαντικό να βλέπουν την επιβράβευση του αυτοκόλλητου στο τέλος, ακόμα κι αν βοήθησα πολύ στη γραφή των συλλαβών.

Από αύριο θα λειτουργήσουμε με ομάδες διαφορετικών ταχυτήτων.
3 παιδιά θα αποτελέσουν ομάδα η οποία θα επιμείνει στην ανάγνωση και γραφή λέξεων, κυρίως δισύλλαβων και αρίθμηση και γραφή των ψηφίων ως το δέκα.
6 παιδιά δε φαίνεται να 'χουν κανένα ιδιαίτερο πρόβλημα.
8 παιδιά θέλουν περισσότερη βοήθεια, αλλά έχω την αίσθηση ότι επιδέχονται γρήγορα βελτίωση.
Αρχικά, χωριστή ομάδα θα αποτελέσουν τα 3 παιδιά που χρειάζονται πολύ αργότερους ρυθμούς, ενώ τα άλλα 14 θα μοιραστούν έτσι, ώστε τα πιο αδύναμα παιδιά να βοηθιούνται από τα άλλα. Αν ούτε κι αυτό δεν "τραβήξει", θα αλλάξουμε και πάλι ομάδες την άλλη βδομάδα. Τα 6 παιδιά που δεν έχουν πρόβλημα θα αποτελέσουν δική τους, ξεχωριστή ομάδα και τα άλλα 8 θα χωριστούν σε δύο ομάδες μεσαίας ταχύτητας. Τι άλλο να κάνω, η έρμη;

Ξεκινάμε αύριο κι ο Θεός βοηθός...

Άντε πάλι!!!

Από αύριο μπαίνουμε πια στα γραμματάκια. Έχουμε ήδη μάθει αρκετά γράμματα και κανονικά θα 'πρεπε να μπορούν να διαβάζουν αρκετές λέξεις, αλλά, δυστυχώς, δεν μπορούν όλα τα παιδιά, πράγμα που μου προκαλεί μεγάλο εκνευρισμό. Δεν ξέρω αν θα 'πρεπε να επιμείνω κι άλλο στην πρώτη ενότητα και να αναζητήσουμε ακόμα λίγο τον Άρη, τον οποίο δεν ανακάλυψαν όλα τα παιδάκια μου... Τα έχω πιέσει πάρα πολύ, η αλήθεια είναι... Τους βάζω αρκετή δουλειά να κάνουν και για το Σαββατοκύριακο που πέρασε τους έβαλα να γράψουν:

Εμένα με λένε... (το καθένα το όνομά του),
μαμά, πέτα ένα μήλο.
Λίνα, να ένα τόπι από πανί.

Είμαι πολύ σκύλα, ε; Εντάξει, θα χαλαρώσω από αύριο.

Είχα και τους γονείς την Παρασκευή, 12:30 το μεσημέρι, στο σχόλασμα. Ήρθαν 16 από τους 17!!! Αυτό θα πει συνεργασία! :) Ο μοναδικός που έλειπε έχει περισσότερο πρόβλημα από το παιδί του, αλλά αν δε θέλει αυτός μία, εγώ δε θέλω δέκα! Ναι, τελικά είμαι κακίστρω. Αλλά δε θα πεθάνω κιόλας επειδή δε θέλει να βοηθήσει το παιδί του! Οι υπόλοιποι φάνηκαν συνεργάσιμοι αν και αγχωμένοι. Παρατήρησαν, είπαν κάποιοι, βελτίωση στα παιδιά τους. Άλλοι δεν παρατήρησαν γιατί, πολύ απλά, τα παιδιά τους δεν παρουσίασαν βελτίωση. Αυτό το παπί... στο στομάχι μάς έχει κάτσει πια!

Έτσι είπα ν' αλλάξω στιλ και να τους κεντρίσω το ενδιαφέρον με... καρτουνογραμματάκια. Όμως θέλουν πολύ χρόνο για να γίνουν, τα άτιμα και το τραπέζι της κουζίνας μου μοιάζει, για πολλοστή φορά, εργοτάξιο! Ελπίζω σύντομα να ολοκληρώσω την αλφαβήτα, να καθαρίσω την κουζίνα μου και να στολίσω την τάξη μας. :):)

Η Βίκυ πάντως τα καταφέρνει σαφώς καλύτερα από εμένα στις κατασκευές. Αυτές τις μέρες μάλιστα διοργανώνει κι ένα διαγωνισμό με αφορμή τον ένα χρόνο λειτουργίας του μπλογκ της. Για ρίξτε ματιά εδώ. ;) Της εύχομαι πολλές και όμορφες δημιουργίες!

Καλή εβδομάδα!