Μια υπέροχη παράσταση είχαμε την ευκαιρία να παρακολουθήσουμε σήμερα στο σχολείο μας από το Σχήμα 7. Πρόκειται για την παράσταση "Δον Κιχώτης" σε διασκευή του Δημήτρη Αδάμη. Μικροί και μεγάλοι ενθουσιαστήκαμε από την υπόθεση του έργου, τις ερμηνείες των ηθοποιών, τα όμορφα κοστούμια και το συνδυασμό θεατρικών τεχνικών. Θερμά συγχαρητήρια στους συντελεστές της!
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα θέατρο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα θέατρο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
9.12.15
10.8.15
Τα ζώα ως πηγή έμπνευσης
Στις, 19/3/2015, τα τρία τμήματα της Α' τάξης του σχολείου μας επισκέφτηκαν το Μουσείο Εικαστικών Τεχνών Ηρακλείου, με αφορμή μια περιοδική έκθεσή του με θέμα τα ζώα.
Τα παιδιά έδειξαν να απολαμβάνουν την περιήγηση και την ξενάγησή τους
στο Μουσείο. Εντυπωσιάστηκαν από τα διαφορετικά υλικά δημιουργίας των
έργων και, στο τέλος, εκφράστηκαν ζωγραφίζοντας.
Ετικέτες
Α,
θέατρο,
Μουσειότσαρκα
13.3.09
Ετοιμάζουμε θεατρικό
Πέρασαν οι απόκριες, πέρασε και η Καθαρά Δευτέρα και μπήκαμε στην τελευταία ευθεία για τη γιορτή της 25ης Μαρτίου. Φέτος έχουμε αναλάβει εμείς τη γιορτή αυτή. Μόνο που... δεν είμαστε εις το εμείς, που έλεγε και ο Μακρυγιάννης! Όχι, δεν είμαστε. Είμαστε εις το εγώ! Που σημαίνει ότι θεατρικό, σκηνικά, διαλόγους, σκηνοθεσία, κοστούμια, μακιγιάζ, μουσική, όλα απ' τα χεράκια μου και μόνο απ' τα χεράκια μου θα περάσουν... Και να τα είχα ξανακάνει όλα τούτα, να 'χα μια εμπειρία, δε θα με άγχωνε. Αλλά όλα είναι καινούργια! Όλα! Και δεν είμαι σίγουρη ότι θα βγει ένα ανεκτό αποτέλεσμα...
Πάλι βρέχει και έχω εφημερία. Γιατί, Θεούλη μου, όλα σε μένα; Θα σου φτιάξω εγώ ένα αγγελάκι, όπως η papiera, να σε εξευμενίσω...



Υ.Γ. Μοιάζει με τον τυπάκο του clip art ή τσάμπα κόπος;
5.12.08
Πάμε θέατρο
Είχαμε από καιρό προγραμματίσει μια επίσκεψη στο Θέατρο "Μορφές" στο Ηράκλειο, για να παρακολουθήσουμε την παράσταση "Ειρήνη" του Αριστοφάνη. Σήμερα ήταν η μέρα των... άκρων. Έτσι, λοιπόν, η Πρώτη και η Έκτη επιβιβαστήκαμε στα λεωφορεία και ξεκινήσαμε. Από προχθές είχα αρχίσει τον... εξάψαλμο: "Δεν τρώμε, δεν πίνουμε, δε μιλάμε και δεν ενοχλούμε στο θέατρο!", με αποτέλεσμα, τουλάχιστον τα δικά μου καμάρια, να είναι φρόνιμα. Είχαν κάνει και μια μικρή έρευνα για το ποιος ήταν ο Αριστοφάνης... Ήταν ελαφρώς υποψιασμένα. Τα μικρούλια βέβαια κουράστηκαν πιο γρήγορα, συμμετείχαν... ενεργά στην παράσταση ("Πίσω σου είναιαιαιαιαι!!!" "Πρόσεχε, θα σου φύγειειειειειειειει" κ.ά πολλά) και αμφιβάλλω αν κατάλαβαν τι έβλεπαν. Το μόνο που είμαι σίγουρη ότι τους έμεινε είναι ο χώρος του θεάτρου, οι διάφοροι "αστειούληδες" να κάνουν διάφορα πάνω στη σκηνή. Εντύπωση μου προκάλεσε το γεγονός ότι την ίδια παράσταση παρακολουθούσε και ένα νηπιαγωγείο. Όχι ότι είχαν μεγάλη διαφορά από τα Πρωτάκια μας... Φωνές, τσιρίδες, κλάματα, γέλια... Μπράβο στους γονείς τους που στηρίζουν τέτοιες προσπάθειες, όπως επισκέψεις σε θέατρα και άλλα δρώμενα.Στο διάλειμμα είχαμε την ευκαιρία να επισκεφτούμε το φοβερό φουαγιέ του θεάτρου! Θαύμασα! Ζωγραφισμένα στο χέρι τραπεζάκια, πίνακες με φωτογραφίες παραστάσεων, φιγούρες του θεάτρου σκιών, καδράκια χειροποίητα, μικρά έργα τέχνης...
Επτά από τους μαθητές μου προτίμησαν να μην έρθουν μαζί μας και να παραμείνουν στο σχολείο. Μου προκάλεσε μεγάλη έκπληξη. Σκέφτηκα ότι ίσως το εισιτήριο και το κόμιστρο του λεωφορείου ήταν απαγορευτικό για κάποιους (12 €), αλλά από την άλλη, οι γονείς τους δε θα 'πρεπε να 'χουν ιεραρχήσει τις προτεραιότητές τους; Θεωρούν μια θεατρική παράσταση υπερβολική ή περιττή, ενώ στο σχολείο βλέπω καθημερινά πανάκριβες τσάντες, ηλεκτρονικά παιχνίδια, παπούτσια με ροδάκια κλπ! (Πόσο μ' εκνευρίζουν οι ανεγκέφαλοι γονείς!! Στέλνουν τα παιδιά τους με αθλητικά παπούτσια που από κάτω φέρουν ροδάκια, ενώ ξέρουν ότι τα παιδιά θα χρειαστεί να μεταφέρουν σάκα βαριά στην πλάτη. Τα παιδιά λοιπόν αναγκάζονται να περπατήσουν στις μύτες των ποδιών τους εξαιτίας των παπουτσιών! Τη σπονδυλική στήλη των παιδιών τους τη σκέφτονται; Αν ανοίξει κάποιο κεφάλι από τρακάρισμα σε τοίχο, ποιος θα φταίει;)Ναι, ξέρω. Όλα είναι θέμα Παιδείας. Και τώρα θα 'ρθει ο sotirisk να μου πει ότι εγώ είμαι υπεύθυνη και γι' αυτό. :) Το κακό είναι ότι θα έχει δίκιο. :) Λυπάμαι και ντρέπομαι, αλλά δεν κατάφερα στους τρεις μήνες να καλλιεργήσω στη συνείδησή τους την αναγκαιότητα του θεάτρου (λογικά έχουν περάσει από την Δ' τάξη και έχουν διδαχτεί το χρυσό αιώνα του Περικλή). Τι κι αν εγώ προσπαθώ για τη δραματοποίηση κειμένων ή μουσικών κομματιών... Τι κι αν σχεδόν καθημερινά τους βάζω ν' ακούσουν κάποιο κομμάτι σχετικό με το μάθημά τους, τι κι αν μίλησα για μορφές και τρόπους ψυχαγωγίας...
Ουφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφφ!!!!! Είμαι πολύ γκρινιάρα. Τουλάχιστον βοήθησαν όλα για το στολισμό της τάξης και τη συμμετοχή μας σε Χριστουγεννιάτικο παζάρι. Συνεργάστηκαν, καλέ!!! Μπορεί η Ειρήνη του Αριστοφάνη να τους φάνηκε "πολύ παιδικό" (!!!, τρομάρα τους!) αλλά στη χειροτεχνία (που... δεν είναι παιδικό!!!) διέπρεψαν!

Περισσότερες φωτογραφίες από βδομάδα... ;)





