RSS

1.3.10

Καλή Άνοιξη!

Αισίως φτάσαμε στο Μάρτη! Καλή Άνοιξη!
Δέσαμε μαρτάκια στα μικροσκοπικά χεράκια και ζωγραφίσαμε λουλούδια, πεταλούδες και πασχαλίτσες. Και κάπου ανάμεσα στη Γλώσσα και τα Μαθηματικά, κάπου μεταξύ πίνακα και φωτοτυπίας, ένα Α με τόνο κι ένα χαμόγελο μετά κλεισίματος του ματιού -αντί για αυτοκόλλητο- ανταμοίφθηκαν με μια αγκαλιά μεγάλη, από μικρά χεράκια που τέντωσαν για να ξεπεράσουν το εμπόδιο της έδρας.
"Κυρία, μου 'ρχεται να σε φιλήσω, μ' αυτά τα μαγουλάκια!" (χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα!)
Και οι αγκαλιές συνεχίστηκαν, έτσι, για να γκρεμίσουν κάθε εμπόδιο και να εκμηδενίσουν κάθε απόσταση.

Μωρά μου, καλό μήνα! :)


4.2.10

Τσικνοπέμπτη







Όταν η κυρία δεν μπορεί να μιλήσει, η τάξη γίνεται ομορφότερη... Δυστυχώς, όταν η κυρία μιλάει, τα κεφάλια μας γίνονται καζάνια και η μόνη διακόσμηση είναι τέτοιου είδους:

ή τέτοιου:




2.2.10

Βρογχίτιδα

Θα μπορούσα να κάνω την ίδια ανάρτηση με τότε, μιας και η κατάστασή μου είναι η ίδια, αλλά είπα να κάνω μια νέα, για να δω αν είμαι σε φόρμα φέτος.

Παρασκευή με ένταση μα και εφημερία
κρύο, αέρας δυνατός κι εγώ με... καπαρντίνα.

Η μάνα-blanco στην αυλή έξω από ώρα στέκει
να βγει απ' τ' αυτοκίνητο φαίνεται δεν αντέχει.

Βλέπει να περιφέρομαι να παίζω με παιδάκια
ώρα πολλή ακίνητη, θα παίζουν τα νευράκια.

Η ώρα του διαλείμματος τελείωσε και ήρθε
την ύλη για το γιόκα της μου ζήτησε και πήρε.

Φαίνεται οι κατάρες της πως πιάνουν μάνι μάνι
γιατί απ' την Παρασκευή είμαι σε μαύρο χάλι!

Μα έλα που περίμενα Αστροπελέκι κι Άννα
και να πειστώ δεν ήθελα πως θα 'μαι μαύρο δράμα.

"Αννούλα, μία αλλαγή: δε θα 'ρθω 'γώ στα Jumbo
έχω 'να 38 και ίντα να το κάμω;"

Μένω και περιμένω τις με το φαΐ ψημένο
και γύρω στις... πεντέμισι έφαγα το καημένο!

Βήχας και ρίγη, ψήνομαι! Δεν κόβουμε την πίτα.
Αφήνουμ' άλλους να γλεντούν, μένουμε μέσ' αλήθεια!

Το Σάββατο καλύτερα αισθάνθηκα λιγάκι
και είπα βόλτα όμορφα να βγω, σαν κοριτσάκι.

Πήρα τις άλλες δυο... ζουρλές να βγούμε ως τα πεύκα
μα πέρασαν ώρες εφτά, για επιστροφή; ΚΟΥΒΕΝΤΑ!

Ούτε το βράδυ έξοδος. Μέσα και πάλι μέσα!
Βήχας, συνάχι, πυρετός, τσαγάκι και κουβέρτα!

Την Κυριακή ξημέρωμα σηκώθηκε η Άννα
να ετοιμάσει σκέφτηκε μια σούπα στην... καζάνα!

Έφαγαν και οι δυο καλά, με όρεξη μεγάλη
μα εμένα μπλιάχ μου φαίνεται, πικρή είναι και πάλι!

Έφυγαν τα κορίτσια μας, γιατί βολτούλα... τζίφος
πάλι εγώ μέσα θα 'μενα απ' το πολύ το ψύχος!

Δευτέρα πια, πρωί πρωί, ντύνομαι και μισεύω
για το γιατρό τραβώ γοργά, βιτρίνες δε χαζεύω.

"Χμ... έχεις μια βρογχίτιδα και θέλεις αφωνία,
τσαγάκια, σούπες και ζεστά κι όχι... εφημερία!

Να μείνεις στο σπιτάκι σου για δυο μερούλες τώρα
κι ελπίζω να μην έρθεις μου χειρότερα από τώρα"

Έμεινα χθες και σήμερα μέσα στο σπίτι μόνη
παρέα Βήχας ο Τρανός κι ο Πυρετός ζυγώνει!

Αύριο θα 'χω επιστροφή στα θρανιάκια πάλι
κι ελπίζω τα μικρούλια μου να μη μου φέρουν ζάλη.

Μα πριν να κλείσω θε να πω "Κορίτσια, ευχαριστώ σας!"
για την παρέα την καλή και για το φέρσιμό σας.

Και μια "συγγνώμη" οφείλω σας για την πολλή κλεισούρα
μα υπόσχομαι, άλλη φορά, μη μας ξεφύγει ρούγα!

21.1.10

Την καταδίκη μου!!!



...ή το χρονικό της κλάψας!

Επειδή το κακό συνεχίζεται και η κατάσταση "σοβαρεύει", θα τα βάλω εδώ σε μια σειρά κι εσείς απλά... μην τα διαβάσετε.

Το παιδί αργεί μισή ώρα να έρθει, Δευτέρα 11/1.
Το παιδί έρχεται στην ώρα του στις 12/1, αλλά το κλάμα συνεχίζεται.
Το παιδί δεν έρχεται σχολείο στις 13/1, λόγω γαστρεντερίτιδας.
Το παιδί έρχεται την Πέμπτη 14/1 και όλα πάνε καλά!
Το παιδί έρχεται καθυστερημένο την Παρασκευή, κλάμα και νεύρα.

Προχθές, Δευτέρα 18/1 γίνεται το περιστατικό με τη μαμά στη βροχή.
Τρίτη, 19/1 το παιδί αργεί πάλι.
Η μαμά του σταματά στην πόρτα και λέει με ύφος:
-Αν υπάρχει καμιά παρατήρηση, να την κάνετε σ' εμένα και όχι στο παιδί.
-Παρατήρηση; Η ίδια η χθεσινή, κυρία μου! Να 'ρχεστε στην ώρα σας.

Η μέρα κύλησε ομαλότατα! Το μεσημέρι, σχολώντας, έδωσα μια καραμέλα στο παιδί, επειδή όλα κύλησαν καλά και του είπα "επειδή σήμερα ήσουν τέλειος!". Το παιδί δεν είπε ούτε ευχαριστώ! Έφαγε την καραμέλα κι εγώ την κρυάδα ακούγοντας τη μαμά να λέει: "Καθημερινά είναι τέλειος, απλά σήμερα το επισημοποιήσαμε"!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: δεν της έδωσα τα... εύσημα που ήθελα. :)
ΣΗΜΕΙΩΣΗ ΣΟΒΑΡΗ: δεν κάναμε μαθηματικά από το βιβλίο, αλλά επανάληψη, από μια φωτοτυπία.

Τετάρτη, 20/1 το παιδί δεν ήρθε, με γαστρεντερίτιδα.
Ήρθε όμως η μαμά, στο σχόλασμα, να πάρει την ύλη. Της σημείωσα τα μαθήματα της ημέρας, αλλά στο τετράδιο της γραφής έκανα ένα λαθάκι και το διόρθωσα με... μουντζουρίτσα. Συγκεκριμένα, αντί για:

Κόβω το ψωμί με το μαχαίρι και το βάζω στο τραπέζι
έγραψα:

Κόβω το ψωμί και το μαχαίρι και το βάζω στο τραπέζι
και διόρθωσα το "και" μουντζουρώνοντάς το ελαφρά.

Η μητέρα σχολίασε: "Γίνεται κι έτσι δουλειά" κι εγώ απάντησα: "Δεν έχω μπλάνκο..."


Σήμερα, 21/1 το παιδί ήρθε στο τέλος της προσευχής.
Έκανα το σταυρό μου που επιτέλους πρόλαβε, πριν μπούμε στην τάξη, αλλά με έκπληξη είδα το μικρό να κλαίει γοερά!

-Τι συμβαίνει;
-Κλαίει γιατί δεν πρόλαβε την προσευχή. Είναι τόσο σημαντικό;
-Πάρε την τσάντα σου κι έλα μέσα, είπα στο παιδί και δεν ασχολήθηκα με το τι είναι "σημαντικό" και τι όχι για τη μανούλα.

Μπήκαμε στην τάξη, το πήρα αγκαλιά, ησυχάσαμε, του είπα να λέει στη μαμά να τον φέρνει λίιιιιιιιιγο νωρίτερα για να μην υπάρχει λόγος να στενοχωριέται και το παιδί ηρέμησε. Σε μερικά λεπτά το βλέπω να επιστρέφει με ένα... ΜΠΛΑΝΚΟ!!!

-Τι είναι αυτό;
-Για εδώ, είπε η μαμά.
-Άκου να σου πω, .... μου, πες στη μαμά ότι αυτό δεν το χρησιμοποιώ ποτέ γιατί κάνει κακό στο περιβάλλον και σβήνω μόνο με τη γόμα μου. Εντάξει;

Το 'πα εντελώς φυσιολογικά, αλλά μέσα μου έβραζα!!!! Η τύπισσα το τραβάει πολύ! ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ!

Δεν είμαστε γειτόνισσες που η μια πάει ένα πιάτο μουσακά στην άλλη, για να δει η μία πόσο καλά το πετυχαίνει η άλλη! Ούτε και έχουμε τη σχέση: "Μου τελείωσε η ζάχαρη, θα πεταχτώ στη γειτόνισσα, για να μην τρέχω στο σούπερ μάρκετ"!!!!
ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ, όταν υπάρχει λόγος που το παιδί μου κλαίει, δεν περιμένω από τη δασκάλα να ΜΗΝ το μαλώνει που αργεί, αλλά ΦΡΟΝΤΙΖΩ ΕΓΩ να μην υπάρχει λόγος να κλάψει το παιδί μου! Αν δεν αλλάξει κάτι, παρόλες τις προσπάθειές μου, τότε θα τα βάλω με τη δασκάλα, γιατί μπορεί να κάνει κάτι λάθος εκείνη!!

Σήμερα έδωσα στο παιδί μια ζωγραφιά που κάναμε χθες που έλειπε για να τη χρωματίσει κι αυτό. Ξανά, χωρίς ευχαριστώ, ΕΝΝΟΕΙΤΑΙ! Απλά είπε: "Γιατί δε μου δίνεις και την άλλη;" Του είπα ότι η άλλη είχε τελειώσει και είχε μείνει αντίγραφο μόνο απ' αυτήν που του έδωσα.
Στην πορεία του μαθήματος κάτι πήγε στραβά κι εγώ σταμάτησα να κάνω μάθημα και περίμενα σιωπηλή να σταματήσουν. Τα περισσότερα στενοχωρήθηκαν και κάθισαν φρόνιμα στις θέσεις τους. Εκείνο έκανε βόλτες γελώντας στην τάξη. Κάποια στιγμή πλησίασε και μου είπε: "Θα μου δώσεις τώρα την άλλη ζωγραφιά ή μετά;". !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Η μανούλα αυτό το θεωρεί "τέλειο"!

Μερικοί δεν καταλαβαίνουν ότι το ΣΧΟΛΕΙΟ είναι Εκπαιδευτικό Ίδρυμα και ΟΧΙ ΚΑΦΕΝΕΙΟ!
Μερικοί δεν καταλαβαίνουν πως οι δάσκαλοι είναι ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ.
Μερικοί δεν καταλαβαίνουν πως οι δάσκαλοι ΔΕ ΒΡΕΘΗΚΑΝ ΕΚΕΙ ΤΥΧΑΙΑ, ΟΥΤΕ ΕΧΟΥΝ ΚΑΤΙ ΝΑ ΜΟΙΡΑΣΟΥΝ μ' αυτούς και τα παιδιά τους!
Μερικοί δεν καταλαβαίνουν πως ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΠΕΝΑΝΤΙ, ΑΛΛΑ ΔΙΠΛΑ.
Μερικοί δεν καταλαβαίνουν πως επειδή δεν πέφτουμε στο ΑΝΥΠΑΡΚΤΟ ΕΠΙΠΕΔΟ τους, δεν είμαστε ούτε ανόητοι, ούτε άβουλοι, ούτε φοβητσιάρηδες!
Μερικοί δεν καταλαβαίνουν πως ΟΦΕΙΛΟΥΝ να μάθουν στα παιδιά τους ΤΡΟΠΟΥΣ.
Μερικοί, όχι μόνο δε μαθαίνουν στα παιδιά τους τρόπους, αλλά εμμένουν πεισματικά στο να μάθουν την αφαίρεση και το ρήμα!!!!!!

ΓΑΜΩ ΤΗΝ ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΜΟΥ, ΔΗΛΑΔΗ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Update, 22/1/2010

Το παιδί έλειπε πάλι. Ήρθε η μαμά για την ύλη της ημέρας. Έχω ορίσει ώρα συνεργασίας την 4η διδακτική, όταν τα παιδιά έχουν γυμναστική. Σήμερα η μέρα ήταν βροχερή και το μάθημα της γυμναστικής έγινε στην τάξη, αφού δεν έχουμε κλειστό γυμναστήριο. Η μανούλα, όταν χτύπησε το κουδούνι για διάλειμμα, ήρθε στο γραφείο όπου βρισκόμουν και με βρήκε.

-Είχατε γυμναστική μέσα;
-Ναι, ο καιρός δε βοηθάει για έξω...
-Κι εγώ στεκόμουν όλη αυτή την ώρα έξω, φαντάστηκα ότι δεν είχατε βγει ακόμα για διάλειμμα.
-(τα έχω πάρει, αλλά δε μιλάω) Και γιατί δεν ερχόσαστε εδώ; Πού να ήμουν αλλού, εν ώρα εργασίας;

Αρχίζω να της σημειώνω τις εργασίες και τις ασκήσεις, ενώ διορθώνω και ό,τι κατάφερε να κάνει το άρρωστο παιδάκι σπίτι. Φτάνω στα ρήματα: δένω, μένω, πλένω και βάζω Α'.

-Είδα κι έπαθα να του το εξηγήσω στο σπίτι, μου λέει.
-Αυτό; Γιατί; Τι το περίεργο έχει ένα ρήμα;
-Το παιδί ήξερε ότι το -αίνω, γράφεται με -αι και μου έλεγε ότι αυτά είναι λάθος.
-Αφού δεν έχω κάνει τον κανόνα για τα ρήματα σε -αίνω. Δεν έχω διδάξει τίποτα ακόμα.
-Ναι, αλλά εκείνος το ήξερε.
-Αν το είπατε εσείς, βιαστήκατε. Αν το 'χει κάνει από το νηπιαγωγείο (!!!!) δεν ξέρω!
-Ναι, αλλά μπερδεύτηκε με τις εξαιρέσεις.
-Να ξεμπερδευτεί, κυρία μου! (Φυλλομετρώ το τετράδιο με τα... 5 ρήματα που έχουμε κάνει, κανένα σε -αίνω. ) Πού το έμαθε και μάλιστα πρόλαβε και να μπερδευτεί, δεν ξέρω.

Ευχαρίστησε κι έφυγε.

#%^%@#$%*&%^$#Ρ@

20.1.10

Ατάκες πρωτακίων


ή... τι μας φτιάχνει τη μέρα στη δουλειά
ή... γιατί λατρεύουμε να δουλεύουμε με μικρούλια (όχι ότι τα μεγαλύτερα πάνε πίσω)
ή... ένας καλός λόγος να "γράψεις" τη σπαστική που προσπάθησε να σου χαλάσει τη μέρα στο σχόλασμα

Χθες:

Γλώσσα Α' τάξης και συγκεκριμένα προσπαθώ να μάθουμε την κλίση του ρήματος στον Ενεστώτα.

-Τι είναι ρήματα, παιδιά;
-Λεξούλες που μας δείχνουν ότι κάτι κάνουμε ή κάτι παθαίνουμε.
-Μπράβοοοοοοοο! Και όταν τελειώνουν σε -ω πώς γράφονται;
-Με ω της ώρας.
-Με ωμέγα, πολύ σωστά.
-"Γράφω"... πότε; Σήμερα, χθες, τώρα, αύριο; Πότε;
-Τώρα!
-Πολύ ωραία! "Τρέχω". Πότε;
-Όταν... κατουριέμαι και όταν παίζουμε κυνηγητό!
Mr. Green


Σήμερα:

Μαθηματικά Α' τάξης. Μάθημα για τις Δεκάδες και τις Μονάδες σήμερα.

-Το πρωί που σας λέω να μπείτε σε δυάδες, τι εννοώ;
-Να μπούμε δύο δύο.
-Μπράβο! Αν σας πω να μπείτε σε τριάδες;
-Θα μπούμε τρεις τρεις.
-Τέλεια! Αν σας πω να μπείτε σε τετράδες;
-Θα μπούμε τέσσερις τέσσερις.
-Τέλεια! Αν σας πω να μπείτε πέντε πέντε;
-Θα κάνουμε πεντάδες.
-Αν σας πω να μπείτε εννιά εννιά;
-Θα κάνουμε εννιάδες!
-Αν σας πω να μπείτε δέκα δέκα;
-Θα κάνουμε δεκάδες.
-Υπέροχα! Όταν, λοιπόν, έχω δέκα αβγά στο ψυγείο λέω ότι έχω...;
-Μια κότα
Mr. Green