RSS

14.9.11

Καλώς τα Πρωτάκια μου!

Κουδούνι πρώτο σήμερα και μια... καλλιτεχνική σειρά δημιουργήθηκε πάλι από πρωτάκια... όλων των ηλικιών, εκεί, στην άκρη της αυλής. Ματάκια διστακτικά, συγκινημένα, δακρυσμένα, επίμονα, συγχυσμένα, ανυπόμονα. Τι όμορφη στιγμή! Κάθε χρόνο η ίδια! Τα... μεγάλα πρωτάκια επιμένουν να μην υπακούν σε απλές οδηγίες: "Τρία βήματα πίσω, παρακαλώ, να μας αφήσετε από το χέρι! Δε βοηθάτε μ' αυτό τον τρόπο!"... Τα μεγάλα πρωτάκια είναι πιο αγχωμένα από τα μικρά, θαρρώ. Απόλυτα κατανοητό και σεβαστό. Αντιμετωπίζεται όμως. Με πλατύ χαμόγελο και επιβεβαίωση ότι τα μικρά πρωτάκια θα μείνουν σε καλά χέρια. Όλα καλά θα πάνε γιατί... μ' εμάς... δε γίνεται αλλιώς! :)

Τα μικρά πρωτάκια μοιράζονται σε δύο τμήματα. Στο δικό μου τμήμα, τρία ζευγάρια μάτια δακρύζουν και... σπαρακτικές κραυγές τύπου: "Θέλω τον μπαμπά μουουουουουουοου!" ή "Θέλω την άλλη κυρία, την ξανθιάαααααααααααααααα!" ή "Δε μ' αρέσει αυτή η τάξηηηηηηηηηηηη!" αντιμετωπίζονται με υπομονή, επιμονή, χιούμορ, διπλωματία, πολλές βαθιές ανάσες και ένα σιχτίρισμα, εντελώς βουβό, στην... καταδίκη μου! :) Στο ημερολόγιο οφείλω να γράφω την αλήθεια μου με κάθε ειλικρίνεια, ναι;

Μέχρι το πρώτο διάλειμμα, τα δάκρυα και οι σπαρακτικές κραυγές είχαν πάψει. Κάτι αγκαλιές σφιχτές όσο ποτέ εμφανίστηκαν από το πουθενά και ανταμοίφθηκαν με φιλί, όσο πιο καθησυχαστικό γινόταν. Βοήθησε μάλλον το παραμύθι και τα τραγουδάκια...

Τα ντεσιμπέλ αυξήθηκαν, μάλλον και οι κάλοι στις φωνητικές μου χορδές, αλλά αυτά τα 26 στοματάκια που... πυροβολούν ακατάπαυστα δε γινόταν αλλιώς να καλυφθούν. Θα μάθουμε. Θα βρούμε τρόπους και κώδικες επικοινωνίας. Αρχή είναι, ξέχασες;

Μπα, θυμάσαι. Αρκετά καλά. Γι' αυτό και το επιχείρησες ξανά σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα -Νηπιαγωγοί, υποκλίνομαι βαθιά στο λειτούργημά σας! Ζηλεύω τις αντοχές και το κουράγιο σας!- χωρίς δεύτερη σκέψη.

Τι ανυπομονησία πλημμύρισε την τάξη μου; Να μάθουμε... χθες να διαβάζουμε και να γράφουμε! "Να πούμε την αλφαβήτα", "να γράψουμε", "να ζωγραφίσουμε", "να κάνουμε γυμναστική"...! Αχ, καλέ, μη βιάζεστε! Είστε είκοσι έξι -ζωή να 'χετε!- και είμαι μία! Σιγά σιγά! Λυπηθείτε με! Θα γίνουν όλα, αλλά... πάρτε ανάσα, θα πνιγείτε σε μια κουταλιά νερό... Για την ώρα... ας κάνουμε μια βόλτα στο προαύλιο. Εκεί βρύσες, εκεί τουαλέτες, εκεί οι κάδοι... Τα βασικά για αρχή. Α, και να κάνουμε "δυο ωραίες σειρές για την πρωινή προσευχή, εδώ ακριβώς!". Πόσο δύσκολο να βρούμε το δεξί απ' το αριστερό! Ουφ!

Μέσα τώρα, κάνει και ζέστη. Νεράκι και... τα καινούρια μας βιβλία! "Αγαπημένοι μου αριθμοί!" ακούγεται σαν μελωδική άρια! "Τι ωραίες εικόνες!!!!!!" ανακουφιστικές δηλώσεις... Καλά πάμε, συνέχισε, λίγο ακόμα για το σχόλασμα...

"Περάσατε καλά σήμερα;" "ΝΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"
"Θα ξανάρθετε;"
"ΝΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙΑΙ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"
"Πότε;"
"ΑΥΡΙΟ ΤΟ ΠΡΩΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!"

Η... κυψέλη αδειάζει ταχύτατα στον ήχο του τελευταίου κουδουνιού. Η δασκάλα, αποκαμωμένη, μαζεύει ζωγραφιές, τις πρώτες για φέτος, θρανία, ταχτοποιεί καρέκλες. Θα μάθουν. Είναι αρχή, το ξέχασες; Το ραδιόφωνο σε κάτι μελωδικό για να γεμίσει το χώρο. Η φωνή έχει παραδώσει από ώρα -τι θα γίνει μ' εκείνα τα μαθήματα που σκεφτόσουν; Θα τα κάνεις πριν είναι πολύ αργά για τη φωνούλα σου; Μπα, προηγούνται τα μαθήματα δημιουργικής γραφής, ήρθε και το σχετικό email. Θυμάσαι πόσο το ήθελες;


Απόγευμα στο σπίτι. Προετοιμασία της επόμενης μέρας ή καλύτερα... των επόμενων ημερών. Φέτος δε διάβασα τα Βιβλία του Δασκάλου. Κάτι που τα 'χω ήδη διαβάσει από πρόπερσι, κάτι που δε μου φάνηκαν και ιδιαίτερα χρήσιμα, κάτι που η "ύλη" ποτέ δε με τρόμαζε και θεωρούσα άλλα σημαντικά, ε..., είπα να διαβάσω κάτι ουσιαστικά χρήσιμο! Αυτό:

Και να με συμπαθά ο συγγραφέας του που το 'κανα χωρίς να του πάρω την άδεια πρώτα, αλλά... σιγά μην τον ρωτήσω κιόλας, τι είναι χρησιμότερο να διαβάσω πριν μπω στην τάξη! :Ρ Ε, ας μην έγραφε ζόρικες αλήθειες για "ευτυχισμένα παιδιά"! Ναι, εγώ γονιός μπορεί να μην είμαι -και δεν ξέρω και αν θα γίνω ποτέ-, είμαι όμως... πολύτεκνη δασκάλα με 26 παιδιά και αισθάνομαι μεγάλο το βάρος της ευθύνης μου για δαύτα. Όχι ότι το βιβλίο αυτό θα σου δώσει συνταγές! Κάθε άλλο! Θα σε βομβαρδίσει με ανελέητα δημιουργικά ερωτήματα που δε χρειάζεται ν' απαντήσεις δυνατά, μπορεί να μη χρειάζεται ν' απαντήσεις και καθόλου, σε βάζουν όμως σε μια απίστευτη διαδικασία παρατήρησης και κατανόησης του εαυτού σου, χωρίς "δασκαλίστικους ξερολισμούς", απ' αυτούς που κι εγώ κάνω στις τάξεις μου, αλλά με μια αφοπλιστική ευθύτητα. Ερωτήματα που, αν τα οπτικοποιούσα, θα τα σχεδίαζα σαν "κλικ" του ποντικιού σε υπερσυνδέσμους! Επειδή, λοιπόν, εγώ μέσα μου ξέρω γιατί πηγαίνουμε σχολείο και ότι η... ομοιομορφία του καρμπόν είναι βαρετή και επικίνδυνη, επειδή δε θέλω να ξαναδιατυπώσω έτσι, ελαφρά τη καρδία, ερωτήσεις του στιλ: "Γιατί δε γράφεις κι εσύ, σαν τον Α συμμαθητή σου, αλλά χαζεύεις σαν το Β συμμαθητή σου;" και για ένα σωρό ακόμα λόγους, το βιβλίο αυτό επέλεξα να ξαναδιαβάσω πριν μπω στην τάξη.
Και με την ευκαιρία, ας στείλω κι ένα ευχαριστοφιλάκι γλυκό πολύ στο συγγραφέα γιατί... τον αγαπάω πολύ! :) (σε προλαβαίνω για να μη με μαλώσεις που έκανα την ανάρτηση χωρίς να σε ρωτήσω. Όχι τίποτα άλλο, μαλώνεις κι άσχημα, βρε παιδί μου! χιχιχιχιχι! σμακ)

15.6.11

Καλό καλοκαίρι, δευτεράκια μου!

Πώς ήρθε πάλι αυτή η μέρα, ε; Πότε έφτασε κιόλας 15 Ιουνίου; Κι αυτά τα μελισσάκια μου, που τώρα και μέρες ζουζούνιζαν φοβερά, πόσο μεγάλωσαν μέσα σ' αυτό το χρόνο! Αγκαλιές συγκινημένες, διεκδικήσεις με ερωτήσεις: "θα μας κάνετε και του χρόνου μάθημα;", "θα είστε εδώ το Σεπτέμβρη;", εκφράσεις εμπιστοσύνης και πολλά ευχαριστώ. Αλήθεια, ποιος οφείλει ευχαριστώ σε ποιον;

Η φετινή χρονιά ήταν για μένα σκέτη πρόκληση! Φαινόταν δύσκολη στην αρχή και ίσως με άγχωσε περισσότερο απ' ό,τι έπρεπε, αλλά, επειδή... δεν το βάζω εύκολα κάτω εγώ, δεν άφησα τίποτα να χαλάσει την υπόσχεση που έδωσα στον εαυτό μου το Σεπτέμβρη: "Όλα θα πάνε καλά!". Και πήγαν!

Χθες ρωτούσα τα παιδιά τι θα θυμούνται πιο έντονα από τη φετινή μας χρονιά. Έκαναν, εν τάχει, μια επανάληψη ΟΛΗΣ της χρονιάς, κρατώντας στιγμές! Φοβερό συναίσθημα! Ό,τι είχαμε κάνει ειπώθηκε από διαφορετικό παιδί κάθε φορά. Την παράσταση, όπως ήταν αναμενόμενο, έκλεψαν οι δυο τηλεδιασκέψεις με τον Παραμυθά μας και με το ΓιάννηΜου, από την Αιδηψό! Αλλά και τα παραμύθια μας που γράψαμε ομαδικά, η συνεργασία μας, οι ομάδες μας, τα τραγούδια μας, το θεατρικό μας το οποίο είχαμε γράψει οι ίδιοι, οι επισκέψεις μας στα μουσεία, η στιγμή που γνωριστήκαμε (είχαμε και καινούριους στην παρέα φέτος), η ομαδική ζωγραφιά στο συμμαθητή που έλειπε καιρό, άρρωστος, τα μαθήματά μας... :) Μωρά μου!

Είμαι εξαιρετικά υπερήφανη για τα παιδιά μου! Είμαι εξαιρετικά ικανοποιημένη και υπερήφανη για ό,τι πέτυχαν φέτος! Είμαι τρελά ερωτευμένη μαζί τους! Και με τα 23! Είμαι εξαιρετικά τυχερή και ιδιαιτέρως χαρούμενη που περάσαμε δυο χρόνια μαζί! Θα 'μαι εξαιρετικά χαρούμενη αν ξαναβρεθούμε... έστω και στο προαύλιο του σχολείου.

Αγάπες μου, καλό καλοκαίρι! Να ομορφοπεράσετε! Και... ραντεβού το Σεπτέμβρη! ;)


20.5.11

e-συνέντευξη του Παραμυθά!


"Σήμερα, 19/5/2011, μιλήσαμε με τον κύριο Νίκο Πιλάβιο. Τον ρωτήσαμε μερικές ερωτήσεις μέσω skype και τον γνωρίσαμε. Μας έδειξε και τη μαγική του γόμα που μου έκανε πολλή εντύπωση. Περισσότερη εντύπωση μου έκανε ότι υπάρχει το μαγικό μολύβι! Θα ήθελα να το δω από κοντά. Θα ήθελα να το ξαναζήσω απ' την αρχή και να γνωρίσω τον κύριο Νίκο από κοντά". -Ρίτσα

Μα, ας τα πάρουμε απ' την αρχή.


Την αγάπη μας για τον Παραμυθά την έχουμε παραδεχτεί, μικροί, ...μεγάλη, από καιρό! Τα επεισόδια που προβλήθηκαν φέτος από την ψηφιακή ΕΡΤ τα είδαμε όλα μέσω διαδικτύου. Και μια και το φετινό μας πρόγραμμα είχε τίτλο: "Ζωντανεύοντας ένας παραμύθι" και είχαμε θέσει στόχο "να γνωρίσουμε ένα συγγραφέα", είπαμε να χρησιμοποιήσουμε τις Τεχνολογίες Πληροφορίας και Επικοινωνίας (ΤΠΕ) για να ξεπεράσουμε κάθε εμπόδιο - στενό όριο της τάξης μας και να βρεθούμε με τον αγαπημένο μας Παραμυθά.

Το μάθημα της Γλώσσας, αλλά και της Μελέτης, έδινε πολλές αφορμές για δράση. Μιλήσαμε για συνεντεύξεις, σύνταξη άρθρων, επικοινωνία με διάφορους τρόπους κι έτσι αξιοποιήσαμε τις ευκαιρίες αυτές όσο μπορούσαμε καλύτερα. Το skype είναι ένα μέσο που προσφέρει δυνατότητα τηλεδιάσκεψης, οπότε είπαμε να το χρησιμοποιήσουμε ξανά και να πάρουμε μια διαδικτυακή συνέντευξη από το Νίκο Πιλάβιο.

Πρώτο βήμα του όλου εγχειρήματος θα 'πρεπε να είναι η επικοινωνία με το συγγραφέα και η έκφραση της επιθυμίας μας να τον γνωρίσουμε καλύτερα. Έτσι κι έγινε. Το λάπτοπ της δασκάλας στην τάξη, ένας βιντεοπροβολέας, ένα καλώδιο σύνδεσης στο ίντερνετ, μια γόμα για να σταθεροποιεί το καλώδιο και να μη διακόπτεται η σύνδεση (@#$^# !!!!!!!!!) και πολλά μυαλουδάκια να σκέφτονται τι πρέπει να πουν και πώς να το διατυπώσουν στο email που θα αποστείλουν.



Επόμενο βήμα
, αφού ο κ. Πιλάβιος αποδέχτηκε την πρότασή μας για συνομιλία μέσω διαδικτύου, τα παιδιά έπρεπε να χωριστούν σε ομάδες και κάθε ομάδα να αναλάβει τη διατύπωση συγκεκριμένων ερωτήσεων. Έτσι δημιουργήθηκαν τέσσερις ομάδες και συνεπώς προέκυψαν τέσσερις κατηγορίες ερωτήσεων: Α. Βιογραφικού περιεχομένου, Β. Θεατρικού περιεχομένου, Γ. Συγγραφικού περιεχομένου και Δ. "Μαγικού" περιεχομένου. Οι ερωτήσεις καταγράφτηκαν και συγκεντρώθηκαν. Αξιολογήθηκαν ώστε να μην υπάρχουν όμοιες ερωτήσεις που να επαναλαμβάνονται και τελικά προέκυψε η παρακάτω λίστα:



Ερωτήσεις συνέντευξης του Παραμυθά, Νίκου Πιλάβιου

1. Ας ξεκινήσουμε από τα βιογραφικά στοιχεία, κύριε Νίκο. Θα θέλατε να μας πείτε πού γεννηθήκατε και πότε;
2. Πού μεγαλώσατε;
3. Πώς περνούσατε ως παιδί και ποιο ήταν το αγαπημένο σας παιχνίδι;
4. Είχατε πολλούς φίλους;
5. Ποιο ήταν το αγαπημένο σας μάθημα;
6. Αλήθεια, κύριε Νίκο, πώς ασχοληθήκατε με το θέατρο;
7. Και μια ερώτηση στην οποία η δασκάλα μας γέλασε: σας αρέσει να παίζετε θέατρο;
8. Είναι δύσκολη η δουλειά του ηθοποιού;
9. Προτιμάτε τις εκπομπές στην τηλεόραση;
10. Αλήθεια, πώς ασχοληθήκατε με την τηλεόραση;
11. Υπάρχει στ’ αλήθεια «μαγικό γιλέκο»;
12. Έχετε γνωρίσει νεράιδες και μάγισσες;
13. Στ’ αλήθεια μιλάει το μαγικό μολύβι;
14. Σας αρέσει ο ρόλος του Παραμυθά; (κι εδώ η δασκάλα μας γέλασε)
15. Ας γνωρίσουμε τώρα και το συγγραφέα Νίκο Πιλάβιο. Πώς και ασχοληθήκατε με τη συγγραφή;
16. Σας είναι εύκολο να γράφετε παραμύθια; Φέτος κι εμείς γράψαμε παραμύθια και τα εικονογραφήσαμε οι ίδιοι!
17. Σκέφτεστε να γράψετε κι άλλα παραμύθια;
18. Είδαμε 26 επεισόδια του Παραμυθά από το ίντερνετ. Θα υπάρξει νέος κύκλος;
19. Σας αρέσει να φτιάχνετε ηλεκτρονικά παραμύθια;
20. Κύριε Νίκο, δουλεύετε πολλές ώρες;
21. Ποιος έχει φτιάξει αυτά τα ωραία σκίτσα που βλέπουμε στα νέα επεισόδια του Παραμυθά;
2222. Και τώρα οι ερωτήσεις του… μεγαλύτερου παιδιού της τάξης μας: Είπαμε για το θέατρο και τη συγγραφή, αλλά δε μας είπατε πώς αποφασίσατε να κάνετε τον Παραμυθά στην τηλεόραση.
23. Κύριε Νίκο, ο Παραμυθάς φοράει το γιλέκο του πολλά χρόνια. Δεν έχει ξεφτίσει καθόλου από το βάρος τόσων παιδιών που πετούν κρεμασμένα από αυτό;
24. Αν φορούσατε το μαγικό σας γιλέκο σήμερα, σε ποιον θα επιλέγατε να μιλήσετε και τι θα του λέγατε;
25. Κλείνοντας και πριν σας ευχαριστήσουμε, θα θέλαμε να σας ρωτήσουμε: τι είναι για εσάς «έμπνευση»;

Στη συνέχεια, κάθε παιδί διάλεξε μια ερώτηση που θα ήθελε να κάνει και παρακινήθηκε να μιλήσει όσο το δυνατόν πιο φυσικά. Να σημειώσουμε ότι ο κύριος Νίκος έχει τον τρόπο να κάνει τα παιδιά να αισθάνονται άνετα. :) Πλήρης  στοίχιση
Το e-ραντεβού είχε κλειστεί για σήμερα Πέμπτη, 19/5/11 κι έτσι από το πρωί είχαμε μια γλυκιά αγωνία. "Τι ώρα είναι;", "Πότε θα μας φέρουν το βιντεοπροβολέα;", "Θα δούμε και το μαγικό μολύβι;" και άλλα... :)

Η είσοδος του διευθυντή μας στην τάξη με το βιντεοπροβολέα στα χέρια καταχειροκροτήθηκε, κυριολεκτικά! :):)

Όλα ήταν έτοιμα για το μεγάλο γεγονός.


Αμ δε! Σήμερα δεν είχαμε ίντερνετ, λόγω Πανελληνίων! Το Πανελλήνιο Σχολικό Δίκτυο βλέπετε... Όταν το σήμα έφτασε κούτσα κούτσα και μέχρι το σχολείο μας, η γόμα - απαραίτητο αξεσουάρ σύνδεσης στο ίντερνετ επιστρατεύτηκε, αλλά... άδικος κόπος! Ασύρματο δίκτυο δεν έχουμε ή τουλάχιστον δεν καταφέραμε να λειτουργήσει. Είμαστε ένα από τα 800 πιλοτικά, ναι. Μετά από πολύ κόπο του διευθυντή, του Πληροφορικού, δικό μου... δουλειά... ΔΕΝ κάναμε κι αναγκαστήκαμε να... ξεσπιτώσουμε την τάξη που κάνει μάθημα στο εργαστήριο πληροφορικής -τι; θα 'χουμε ολόκληρη αίθουσα για τους υπολογιστές; Κι εμείς πού θα κάνουμε μάθημα;;;;; Ναι, στα 800 πιλοτικά είμαστε!- και να μπούμε εμείς μέσα. Νέος αγώνας με τα καλώδια και τις πρίζες. Νέος καβγάς για το πού θα κάτσουμε και πώς θα στηθούμε στο χώρο. Τελικά, μετά από πολύ ιδρώτα, καταφέραμε να συνδεθούμε.

Οι πρώτες προσπάθειες δεν απέδωσαν και άρχισα να απογοητεύομαι και να εκνευρίζομαι περισσότερο. Τα παιδιά ήταν ανήσυχα. Οι αλλαγές της ρουτίνας μας προκαλούν άγχος και αντίδραση στο παιδί με asperger, το οποίο τελικά δεν παρεβρέθηκε στη συνομιλία μας με τον κύριο Νίκο. Κι όλα αυτά αποφεύγονται τόσο εύκολα με μια ασύρματη σύνδεση στο ίντερνετ...


Τελικά όλα λειτούργησαν κι εμείς, αν και αγχωμένοι στην αρχή, καταφέραμε να ρωτήσουμε ένα σωρό πράγματα τον κύριο Νίκο, ο οποίος απαντούσε υπομονετικά και μας κέρδισε από το πρώτο λεπτό! (Αφήστε που λίγο αργότερα μας αφιέρωσε ένα παραμύθι!)


Αφού περάσαμε 38,27 υπέροχα λεπτά e-συνομιλίας, ευχαριστήσαμε τον Παραμυθά μας και επιστρέψαμε στην τάξη μας (να μπει και η Δ' στη δική της, στο εργαστήριο δηλαδή).

Σειρά είχε η καταγραφή των συναισθημάτων μας σε χαρτί. Μερικές λέξεις των οποίων η ορθογραφία μάς δυσκόλευε σημειώθηκαν στον πίνακα.



Και μερικά απ' τα συγκινητικά γραπτά είναι τα ακόλουθα:

"Σήμερα καλέσαμε από το ίντερνετ τον κύριο Νίκο Πιλάβιο και του κάναμε πολλές ερωτήσεις. Για να μας βλέπει καλά καθίσαμε τρεις σε καρέκλες και πίσω στάθηκαν άλλοι δύο, χωρίς καρέκλες. Ο κύριος Νίκος μάς έδειξε μια γόμα που ήταν μαγική! Αλήθεια είναι, δεν είναι ψέματα.
Αυτή η μέρα μου άρεσε πολύ, μα πάρα πολύ!" - Άντζελα

"Σήμερα στο σχολείο πέρασα υπέροχα. Κάναμε όλα τα πράγματα που μου αρέσουν, όμως το πιο αγαπημένο μου ήταν ότι πήραμε συνέντευξη από τον κύριο Πιλάβιο! Ήταν πολύ ωραία!" -Ανωνύμου του Έλληνος (ε, δεν έχει όνομα, τι να πω;) Τελικά, λέω, Μαρίνας!

"Σήμερα 19 Μαΐου ήταν μια υπέροχη μέρα γιατί επικοινωνήσαμε με τον κύριο Νίκο Πιλάβιο. Του είπαμε τα ονόματά μας και τις ερωτήσεις μας κι εκείνος μας απαντούσε. Γι' αυτό είμαστε πολύ χαρούμενοι! Αυτή η μέρα ήταν καλύτερη από όλες. Είμαι πολύ χαρούμενη και πιστεύω ότι χάρηκε και ο κύριος Νίκος. Είμαι πολύ σίγουρη γι' αυτό. Έτσι πέρασα σήμερα." - Νίκη

"Σήμερα πέρασα πάρα πολύ ωραία. Γνωρίσαμε τον κ. Νίκο Πιλάβιο, επικοινωνήσαμε από το ίντερνετ. Ο κ. Νίκος μάς γνώρισε τη μαγική του γόμα και μας είπε ότι το μαγικό του μολύβι θα το βρούμε σ' ένα μπλοκάκι. Ξέχασα να πω ότι το μαγικό μολύβι είναι αόρατο." -Στέλιος (αυτό λέγεται παραπληροφόρηση! χαχαχαχα Ο άνθρωπος είπε να πάμε στο blog του, δεν ανέφερε κανένα μπλοκάκι!)

"Σήμερα πέρασα πολύ ωραία. Μιλήσαμε με τον κύριο Νίκο Πιλάβιο. Μιλήσαμε σε πεντάδες. Ο καθένας είπε μια ερώτηση. Μας είπε ότι το μαγικό μολύβι μιλάει στ' αλήθεια. Έχει και μια μαγική γόμα που μου άρεσε πάρα, μα πάρα πολύ." -Σέρτζιο

"Η συνέντευξη ήταν υπέροχη." - Φωτεινή

"Πέρασα πολύ ωραία σήμερα. Περισσότερο μου άρεσε η μαγική γόμα. Είχε κάτι πολύ ωραία λόγια που άνοιγε και κάτι άλλα ωραία λόγια που έκλεινε, αλλά το πιο ωραίο ήταν που συνομιλήσαμε με τον κύριο Νίκο. Θα ήθελα να τον γνωρίσω από κοντά." - Αριέτα

"Γεια σας, κύριε Νίκο. Θέλουμε πολύ να σας δούμε αλλά νομίζω πως έχετε πολλή δουλειά. Και να σας πω κάτι; Δεν πειράζει γιατί σας είδαμε από το skype." -Σπύρος


:):):):):):):):):):):):):):):)


Κύριε Νίκο, όπως θα διαβάσατε, φωνή λαού... :):):) Θέλουμε να σας δούμε και από κοντά. Ας το κανονίσουμε για μια... Τρίτη. ;)

Και όπως θα διαπιστώσατε... η μαγική ΓΟΜΑ έκανε θραύση! χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα! (είμαι, τελικά, ένα αθεράπευτο οχτάχρονο! Και δε θέλω σχόλια επ' αυτού! χαχαχαχαχαχαχα)

Ευχαριστοφιλάκι γλυκό
η μικρή ανόητη δασκάλα του Β2

16.5.11

Λουλουδάκια για την κυρία τους!


Τις τελευταίες μέρες, δεν ξέρω τι συμβαίνει, αλλά καθημερινά η έδρα μετατρέπεται σε... ανθοπωλείο, που λέει και μια μαθήτριά μου! Το σημερινό δωράκι ήταν εξαιρετικά ευωδιαστό. Αγιόκλημα και τριαντάφυλλο! Τώρα να πω ότι δε μ' αρέσει... θα πω ψέματα! Άλλο φαινόμενο των τελευταίων ημερών είναι ότι πληθαίνουν τα σβουριχτά φιλάκια που "απαιτούνται" με τεντωμένα χεράκια προς τα πάνω και ματάκια τρυφερά. Και η χρονιά πλησιάζει στο τέλος της. Προβλέπω πολλή μάσκαρα να τρέχει...


6.5.11

Τι είναι έμπνευση, παιδιά μου;



Βλέπω κάτι και εμπνέομαι κάτι άλλο –Ρίτσα
Έμπνευση είναι μια καλή ιδέα –Λουκάς
Έμπνευση είναι ο αέρας – Κωνσταντίνα
Έμπνευση είναι η ζωγραφική – Φιλία
Έμπνευση είναι το κολυμβητήριο – Μαρία
Έμπνευση είναι τα Αγγλικά – Νίκη
Έμπνευση είναι ο χορός – Ειρήνη
Έμπνευση είναι η πισίνα – Στέλιος
Έμπνευση είναι το γράψιμο – Ρίτσα
Έμπνευση είναι η ποίηση –Αριέτα
Έμπνευση είναι το διάβασμα – Ειρήνη
Έμπνευση είναι να γράφω – Γωγώ
Εμπνέομαι σημαίνει αισθάνομαι κάτι – Άντζελα
Έμπνευση είναι η ζωγραφική –Σπύρος
Έμπνευση είναι το θέατρο – Κωνσταντίνα
Έμπνευση είναι ο χορός – Αντώνης
Έμπνευση είναι το μασάζ –Γωγώ
Έμπνευση είναι το ποδόσφαιρο – Βαλάντης
Έμπνευση είναι η Σίση, το σκυλάκι μου – Γιώργος
Έμπνευση είναι το τένις – Λουκάς
Έμπνευση είναι το σχολείο – Ειρήνη
Έμπνευση είναι το μπάσκετ – Ράνια
Έμπνευση είναι η γυμναστική – Κωνσταντίνα
Έμπνευση είναι τα παραμύθια – Ρίτσα
Έμπνευση είναι τα μαθηματικά – Στέλιος
Έμπνευση είναι η δουλειά – Άντζελα
Έμπνευση είναι οι φίλοι μου – Μαρίνα
Έμπνευση είναι το αδερφάκι μου – Ειρήνη
Έμπνευση είναι η οικογένειά μου – Νίκη
Έμπνευση είναι η αδερφή μου – Γιώργος Κ.
Έμπνευση για μένα είναι η φύση – Ειρήνη
Έμπνευση είναι η υγεία – Νίκη
Έμπνευση είναι η βοήθεια που προσφέρω στους άλλους – Αντώνης
Έμπνευση είναι η δασκάλα μου – Ρίτσα
Έμπνευση είναι η γιαγιά μου – Μαρία
Έμπνευση είναι τα ζώα – Αργύρης
Έμπνευση είναι το ποδόσφαιρο – Γιώργος Τζ.
Έμπνευση είναι η ορθογραφία – Ειρήνη
Έμπνευση είναι η Μελέτη – Μαρία
Έμπνευση για μένα είναι η γλώσσα – Σέρτζιο
Έμπνευση είναι το σχολείο – Γιώργος Τζ.
Έμπνευση είναι να γράφω παραμύθια – Ειρήνη
Έμπνευση για μένα είναι η μαμά μου – Σέρτζιο
Έμπνευση είναι η μόδα – Κωνσταντίνα
Έμπνευση είναι η χαρά - Νίκη