RSS

22.11.13

Φτιάξε, καρδιά μου, το δικό σου παραμύθι



Μετά την επιμορφωτική ημερίδα στις δασκάλες της Α' τάξης, η Σύμβουλος της περιφέρειάς μας θέλησε να επεκτείνει τη δημιουργική διάθεση και στις τάξεις Β' και Γ'. Το Πρόγραμμα βαφτίστηκε: "Φτιάξε, καρδιά μου, το δικό σου παραμύθι" και ήταν προαιρετικό. 

 Στόχοι του ήταν οι εξής: 
·         Τα παιδιά να ακούσουν, να διαβάσουν, να παρακολουθήσουν πολλά παραμύθια

·         Να διασκεδάσουν

·         Να αποκτήσουν κριτική σκέψη

·         Να εκφράσουν τα συναισθήματά τους

·         Να ταυτιστούν με ήρωες και να αντιμετωπίσουν δικά τους προβλήματα

·         Να καταρρίψουν στερεότυπα

·         Να μάθουν να προφυλάσσουν τον εαυτό τους

·         Να αναπτύξουν το λεξιλόγιό τους

·         Να καλλιεργήσουν τη φαντασία τους

·         Να προάγουμε τη φιλαναγνωσία

·         Να συνεργαστούν

·         Να συνθέσουν παραμύθια με διάφορες τεχνικές

·         Να δραματοποιήσουν τα παραμύθια τους

·         Να παράγουν προφορικό και γραπτό λόγο

·         Να βρουν πρόσφορο έδαφος για δημιουργία

·         Να γνωρίσουν ένα συγγραφέα ή και εικονογράφο





Ο σχεδιασμός του προέβλεπε: 

  1. Την εμψύχωση των παιδιών ώστε να δημιουργήσουν τα δικά τους παραμύθια
  2. Στήριξη και καθοδήγηση από τη Σύμβουλο και την ομάδα συντονισμού
  3. Συναντήσεις για ενημέρωση, ανατροφοδότηση και εμψύχωση
  4. Παρουσιάσεις της δουλειάς μας στο σχολείο και όχι μόνο

Στην πρώτη συνάντηση, λοιπόν, στις 18 Νοεμβρίου 2013, βρεθήκαμε σε μια πολύ φιλόξενη αίθουσα -όπως αυτή που ΔΕΝ έχει το δικό μου σχολείο- για να... φτιάξουμε το δικό μας παραμύθι!

Το... παραμυθένιο σκηνικό στήθηκε εξολοκλήρου από την Ελευθερία, για την οποία έχω ξαναμιλήσει, καλώδια και πριζάκια αυτή τη φορά συνεργάστηκαν άψογα και... "Κόκκινη κλωστή δεμένη..."



Το πρώτο μέρος της συνάντησης περιείχε παιχνίδια φιλαναγνωσίας. Η εμψυχώτρια μας ζήτησε να κόψουμε, μ' έναν... αστεράτο διακορευτή, ο καθένας το δικό του αστεράκι. Έπειτα, μας παρακίνησε να γράψουμε πάνω στο αστεράκι μας την πιο δυνατή μας ευχή. 

Έγραψα με την καρδιά μου την ευχή στο αστεράκι μου και το κράτησα στην παλάμη μου. Όμως τ' αστέρια πραγματοποιούν ευχές μόνο όταν πέφτουν στη γη.



Έτσι, μ' ένα δυνατό φύσημα πέταξα το αστεράκι μου στη γη ελπίζοντας να εκπληρώσει την ευχή μου. Είχα ένα παραπάνω λόγο να το πιστεύω, καθώς ήταν η μέρα των γενεθλίων μου.


Το βράδυ κύλησε με παιχνίδια, βιβλία, ρονταρικοτεχνικές επινόησης ιστοριών...


 ...και πολύ γέλιο!


Έπειτα οι συμμετέχοντες χωρίστηκαν σε ομάδες και με όποια τεχνική τους άρεσε επιχείρησαν να φτιάξουν το δικό τους παραμύθι. Τα αποτελέσματα αυτής της παραγωγής ήταν υπέροχα, όμως δυστυχώς κανείς δε μου έστειλε το... παραμύθι του για να το εκθέσω. :) 



Στο κλείσιμο της βραδιάς οι εναπομείναντες συμμετέχοντες μου τραγούδησαν το γνωστό τραγουδάκι, φύσηξα έναν... αναπτήρα, μιας και κερί και τούρτα... ούτε γι' αστείο, και έφυγα κουρασμένη μα και πολύ χαρούμενη. 

Την επόμενη μέρα κατάλαβα πως το αστεράκι μου μου 'χε κάνει δώρο την ευχή μου για Αγάπη. 

20.11.13

Καμιά φορά οι ευχές... πιάνουν!

Στις 18/11/2013 συμμετείχα στο σεμινάριο της πρώτης φάσης του Προγράμματος: "Φτιάξε, καρδιά μου, το δικό σου παραμύθι", στο οποίο ήμουν και εισηγήτρια. Το πρώτο κομμάτι του σεμιναρίου περιείχε παιχνίδια φιλαναγνωσίας. Από την εμψυχώτρια μας ζητήθηκε να κόψουμε ένα αστεράκι μ' έναν... αστεράτο διακορευτή και να γράψουμε πάνω του την πιο δυνατή μας ευχή. Επειδή αυτό εύχομαι πάντα, αλλά και επειδή ήταν η μέρα των γενεθλίων μου, έβαλα τα δυνατά μου να γράψω με την καρδιά μου την ευχή στο αστεράκι μου: 


Έπειτα παρακινηθήκαμε να... πείσουμε τα αστεράκια μας να πραγματοποιήσουν τις ευχές μας. Όμως τ' αστέρια πραγματοποιούν ευχές μόνο όταν πέφτουν στη γη. Έτσι φυσήξαμε δυνατά και... 


Την επόμενη μέρα, 19/11/2013, ενώ ξεκίνησα να δώσω ένα φανταστικό διώνυμο στα παιδιά μου (νεράιδα - κάλτσα) για να γράψουν ένα παραμύθι, άλλαξα γνώμη και αποφάσισα να διαβάσουμε "Το δώρο της Παπλωματούς" του Τζεφ Μπριμπό των εκδόσεων "άγκυρα". Έβαλα τα παιδιά μου σε κύκλο -ε, εντάξει, σε οβάλ γιατί δεν έχουμε και πολύ χώρο στην τάξη- έκρυψα με χαρτοταινία τον τίτλο στο εξώφυλλο και τη ράχη, όπως είχα δει στο σεμινάριο να κάνει η εμψυχώτρια, και ζήτησα από τα παιδιά να κοιτάξουν μόνο το οπισθόφυλλο για να μαντέψουν τον τίτλο του βιβλίου.





Και αφού... "τον πήρε το ποτάμι", διαβάσαμε το παραμύθι σε κύκλο. Η Παπλωματού φτιάχνει παπλώματα που δεν είναι για πούλημα. Τα χαρίζει σε όποιον τα έχει πραγματικά ανάγκη. 
Τέλος, μετά την ανάγνωση του βιβλίου, πήραμε από ένα λευκό χαρτί Α4 και χρωμάτισε κάθε παιδί ό,τι ήθελε: μοτίβα, σχήματα, τοπία, καρδούλες, αριθμούς, αφηρημένα σχέδια... Τα φύλλα αυτά θα... ραφτούν με χαρτοταινία και θα δημιουργήσουν το πάπλωμα αγάπης του Β3 μας. Το πάπλωμα αυτό θα τυλίγει όποιον έχει ανάγκη για ζεστασιά κάθε φορά και θα προσφέρεται χωρίς αντάλλαγμα. 

Η δραστηριότητα έγινε αυθόρμητα και χωρίς κανένα πρωτύτερο σχεδιασμό. Θέλω να πιστεύω πως το χθεσινό μου αστεράκι άρχισε να πραγματοποιεί την ευχή μου!








19.11.13

Αρχές Νοέμβρη τα ρομποτάκια μας...



Στις 31/10/13, αφού καθαρογράφτηκε το γράμμα από τη Βαγγελιώ, ο Στέλιος έγραψε στο φάκελο τον αποστολέα, η Μαριλένα τον παραλήπτη, η Ειρήνη το έκλεισε στο φάκελο και πήγαμε με τη συνοδεία του γυμναστή και του διευθυντή μας στο ταχυδρομείο της γωνίας. Μπήκαμε εξαιρετικά ήσυχοι και με ευγένεια περιμέναμε τη σειρά μας. Η Ειρήνη που κρατούσε το φάκελο είπε στην ταχυδρομική υπάλληλο τι θέλαμε. Η υπάλληλος ζύγισε το γράμμα και μας είπε την τιμή των γραμματοσήμων. Ο Μάνος διάλεξε από το χέρι μου τα κατάλληλα κέρματα του ευρώ, η Άννα πλήρωσε και πήρε την απόδειξη. Η Ερίσα έριξε το γράμμα στο ταχυδρομικό κουτί και επιστρέψαμε χαρούμενοι στην τάξη μας. 

Επέτειος Πολυτεχνείου

Φέτος, στα πλαίσια του εορτασμού της επετείου του Πολυτεχνείου, είδαμε με τα παιδιά την ταινία: 12410 και 1 τριαντάφυλλα. 





Συνεχίσαμε με τα γεγονότα υπό μορφή παραμυθιού γραμμένο σε απλή γλώσσα και παρεμβάλαμε πολλά τραγούδια της εποχής. 




Στη συνέχεια ακούσαμε αποσπάσματα από την Τενεκεδούπολη και, τέλος, ζωγραφίσαμε ελεύθερα για την ημέρα. 












12.11.13

Η ιδέα

Στις 18 Οκτωβρίου 2013 παρέλαβα στην τάξη ένα συστημένο φάκελο από τη φιλόλογο κα Σταμάτη, το οποίο περιείχε δυο βιβλία του Τζιάννι Ροντάρι. Το γεγονός δεν άφησα ανεκμετάλλευτο... Το σχετικό μάθημα για τα ταχυδρομεία, τα γραμματόσημα, τους φακέλους, τον αποστολέα και τον παραλήπτη έγινε ξανά. Και τότε ήρθε στα παιδιά η ιδέα να ευχαριστήσουν την κυρία Σταμάτη για την αποστολή των βιβλίων με ένα γράμμα. 

Στις 29 Οκτωβρίου 2013,διαβάσαμε "Το ζωντανό ρομπότ" της Ναννίνας Σακκά. Τότε τα παιδιά σκέφτηκαν ότι θα μπορούσαν να γίνουν τα... ζωντανά ρομπότ των μαθητών της κας Σταμάτη στο Ηράκλειο κι, αν ήθελαν κι εκείνα, να γίνουν τα δικά μας ζωντανά ρομπότ στα Γιάννενα. Έτσι γράφτηκε το ευχαριστήριο γράμμα ομαδικά και έγινε και η πρόταση για τη συνεργασία. Μέσα στο φάκελο βάλαμε και την αφορμή της όλης προσπάθειας, το βιβλίο της Ναννίνας  Σακκά.





Η ιδέα ανακοινώθηκε στην φίλη φιλόλογο και έγινε δεκτή με μεγάλο ενθουσιασμό. Την ευχαρίστησα και άρχισα να σχεδιάζω την πορεία του project που ενέπλεκε μαθητές Β' Δημοτικού και Α' Γυμνασίου!